"Παιδιά χίλια συγγνώμη, κανένας δεν έχει καταλάβει τι συνέβη! Για πολλές πολλές μέρες, δεν έπαιρνα κανένα γράμμα ? υπέθεσα ότι βαρεθήκατε, φύγατε στην Αυστραλία, ή γενικά είστε τρομερά μπήζυ όλες/οι και δεν γράφετε πια... Μέχρι που σήμερα αποκαλύφθηκε ότι "είχε μπλοκάρει το σύστημα". Θολό, το ξέρω. Και ακατανόητο εντελώς: πως μπλόκαρε; Λόγω καιρού; Στραβού του κεφαλιού; Χωρίς λόγο έτσι ξαφνικά αποφάσισε μια μέρα να μπλοκάρει; Μα είναι στα καλά του;
Το θέμα είναι ότι εσείς γράφατε, αλλά δεν έφταναν σε μένα οι ερωτήσεις. Ήρθαν τώρα όλες μαζί, και από σήμερα το βράδυ θα αρχίσω να σας απαντάω. Πολύ χαίρομαι που δεν μεταναστεύσατε και που συνεχίζετε να γράφετε, να μας συγχωρείτε και πάλι όλους (του συστήματος και μη), από δω και πέρα σας υπόσχομαι άμεση ανταπόκριση..."
Μανίνα.

'Αγαπητη Μανινα, καλησπερα ή μαλλον....καλημερα....η ωρα ειναι περασμενη αλλα ενιωσα αυθορμητα την αναγκη να σου γραψω για κατι που το βλεπω συνεχωσ, τον τελευταιο καιρο, και στους γυρω μου και στον εαυτο μου. ολοι περναμε καθημερινα δυσκολα, ο καθενας στην δικη του ζωη, κι ομως δεν ζηταμε βοηθεια, δεν μιλαμε, αντιμετωπιζουμε τα παντα στωικα ...εχουμε γινει ρομποτακια με χιλιαδες προβληματα ο καθενας...αποξενωση. παγωνια. φοβος. παραλυση. τι συμβαινει; γιατι ζουμε πια τοσο μηχανικα; πρεπει να ξυπνησουμε, να παρουμε μπρος, να ξαναβρουμε την χαρα στην ζωη μασ. τη δικαιουμαστε. αξιζουμε και δικαιουμαστε ολοι μας μια δευτερη ευκαιρια. θελουμε να ξαναγελασουμε. θελουμε να χαρουμε. θελουμε να παιξουμε και να ερωτευτουμε. θελουμε να κοιταζομαστε στα ματια και να νιωσουμε οτι δεν ειμαστε μονοι. οτι ειμαστε ζωτανοι. οτι οι γυρω μας μας καταλαβαινουν οταν τους ανοιγουμε την καρδια μας. καλο βραδυ κι ας μη σε ξερω. ευχομαι να ξυπνησω μια απ αυτες τις μερες και να δω παλι τον ηλιο να λαμπει...μακαρι η γαληνη να γεμισει τιςκαρδιες μας'

Μανίνα:

« νομίζω το παλεύουμε όλοι, μιλάμε μεταξύ μας, γράφουμε... δεν έχω δει απομόνωση δηλαδή, αλλά για να το λες, θα ισχύει για κάμποσους... Κοίτα, μερικές φορές συναντιέσαι με φίλες/ους και δεν θέλεις να “πεις τον πόνο σου” πάλι, ούτε αυτές/οί θέλουν να πούνε τον δικό τους, θέλετε απλώς να περάσετε καλά και να ξεχαστείτε. 'Ίσως αυτό το μεταφράζεις σαν απομόνωση; Κατα τα άλλα, είναι μια άσχημη φάση (για την Ελλάδα και για άλλες χώρες) που θα περάσει κάποια στιγμή: υπομονή, επιμονή και δημιουργικότητα είναι η συνταγή της (σχετικά ευτυχισμένης) επιβίωσης! »..

'Μανινα, εχω την υποψια οτι κατι παιζει με μια κοπέλα και το χω καταλαβει μεσω social media. Ειδα ενα emoticon με φιλακι σε μια selfie του στο instagram και μετα κοιταξα το προφιλ της στο facebook. σε μια απ τις φωτογραφιες της ηταν αγκαλια με καποιον αλλα η φωτο εδειχνε απο τα ποδια κ κατω αλλα αναγνωρισα τα ρουχα κ τα παπουτσια του. Δεν μπορω να καταλαβω αν ηταν ερωτικη αγκαλια η φιλικη, παντως βλεπω πολλα like αναμεταξυ τους κ μου χουν μπει υποψιες. Σκεφτηκα να την κανω add και να ποσταρω καμια φωτο απο πολυ προσωπικες στιγμες που θα ειναι εμφανεις μονο στο δικο της προφιλ για να δω αν θα υπαρξει καποια αντιδραση. Αν παιζει κατι μεταξυ τους αυτο θα την κανει να το ξανασκεφτεί. Σωστα; Πιστευεις οτι ειναι κατινια; Απλα δε θελω να του πω κατι στα ισα κ να φανω ζηλιαρα που ψαχουλευει τα προφιλ των φιλεναδων του'.

Μανίνα:

«ρε παιδί μου θα πρέπει να ασχοληθείς πολύ για να βγάλεις άκρη, δεν είναι προτιμότερο να τον ρωτήσεις αν παίζει κάτι, μπας και καταλάβεις από την αντίδρασή του τι τρέχει; Αν όχι, κι αν σκας πολύ γι αυτόν, οκέυ, δοκίμασε τον τρόπο που λες. Το αν θα φανείς Κατίνα ή μη-Κατίνα δεν έχει σημασία...».

'Γεια σου μανινα,πριν λιγο καιρο εκανα one night stand με ενα παιδι που το ξερω αρκετα χρονια τωρα. Ειμαστε 19 και νομιζω τον εχω καψουρευετει αλλα εκεινος ειναι μια κρυο μια ζεστη ενω παρατηρω οτι θελει να εχει επαφη μαζι μου και μαλιστα μου εχει πει αρκετεσ φορες σε μήνυμα να βγουμε (εγω ειμαι θετικη) ποτε τειλκα δεν κανονιζετε τιποτα...Τι εχει στο μυαλο του;' Μαρίνα.

Μανίνα:

«τρέχα γύρευε τι έχει στο μυαλό του... δεν γίνεται να του ζητήσεις κατευθείαν να βγείτε/βρεθείτε ένα βράδυ; Λέω μήπως καταλάβεις κάτι παραπάνω για τις προθέσεις και διαθέσεις του αν βρεθείτε οι δυο σας χωρίς πίεση και με σχετική ηρεμία...».

'Αγαπητη Μανινα, τελευταια εχω αρχισει και διαβαζω διαφορα για το ναρκισσισμο κ μαθαινω οτι αυτο το "συνδρομο" εχει πολλα προσωπα. Ναρκισσιστης δεν ειναι απλα καποιος που εχει εμμονη με τον εαυτο του, αλλα υπαρχουν πιο εμμεσα δειγματα οπως η υποτιμηση των γυρω, να ριχνεις ευθυνες, να βλεπεις τα δικα σου λαθη ως ανθρωπινες αδυναμιες ενω των αλλωνων ως απαραδεχτα κλπ. Μεχρι στιγμης απ ολα οσα εχω διαβασει φοβαμαι οτι ο συντροφος μου πασχει απο Ναρκισισμο. Φυσικα θα ειναι αδυνατο να το παραδεχτει αλλα θελω να τον βοηθησω, για τον ιδιο προτιστως κ μετα για τη σχεση που εχει μαζι μου αλλα κ με τους αλλους γυρω του. Ειναι καλος ανθρωπος αλλα αυτο το στοιχειο του χαρακτηρα του νομιζω οτι οφειλεται σε παιδικα τραυματα κ δημιουργει κακη εντυπωση στους γυρω η οποια εν τελει ειναι κυριως εις βαρους του. Πως μπορω να βοηθησω να το αναγνωρισει και να το ξεπερασει;'.

Μανίνα:

«καλά ναι να το καταλάβει ο Νάρκισσος ότι είναι Νάρκισσος από μόνος του, αποκλείεται – ούτε επειδή του το λες εσύ (δεν θα βγάλεις τίποτα έτσι). Θα έπρεπε κανονικά να κάνει ψυχανάλυση, να δει έναν ειδικό, να μπει στο τριπάκι να ψαχτεί. Αν το βλέπεις αδύνατο... υπάρχει περίπτωση να διαβάσει ένα σχετικό βιβλίο ή άρθρο, έστω; Δυστυχώς οι Νάρκισσοι πιστεύουν ότι είναι υπερ-τέλειοι, γι αυτό και είναι δύσκολο να αμφισβητήσουν τον εαυτό τους - και καταλήγουν να κάνουν ψυχανάλυση οι γύρω τους αντί για τους ίδιους...».

Γράφει η Μανίνα Ζουμπουλάκη
* ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ
* ΤΙΤΛΟΣ
* ΕΡΩΤΗΣΗ