Είναι μάλλον υπερβολή αλλά το γράψω: Δυσκολεύομαι αρκετά να βρω ομορφότερο κτίριο στο κέντρο της Αθήνας από εκείνο που πάλαι ποτέ στέγαζε τη μαγαζάρα που λεγόταν Osterman. Σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παλιά κτίσματα του εμπορικού τριγώνου της πρωτεύουσας λοιπόν και το άλλοτε υφασματάδικο του Συμεωνίδη, μπήκε εδώ και περίπου έναν μήνα (από μέσα Μαρτίου 2026) νέος "ένοικος" που ακούει στο όνομα 1890 Restaurant.
Ζωντανό κομμάτι της αθηναϊκής Belle Époque, η αίθουσα του φρέσκου εστιατορίου αποπνέει αβίαστα και σαγηνευτικά την αύρα του παλιού αρχοντικού του 19ου αιώνα, που κατά το παρελθόν συνδύαζε εμπορική χρήση και ιδιωτική κατοικία. Πλέον, έχει ανανεωθεί με απόλυτο σεβασμό και ιδιαίτερη φροντίδα προς τον πρότερο βίο του, διατηρώντας αυθεντικά στοιχεία όπως τα διακοσμημένα ταβάνια και τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, ενώ ταυτόχρονα ενσωματώνει μια σύγχρονη εμπειρία φιλοξενίας. Το εντυπωσιακό μπαρ και η ανοιχτή, με τζάμι μπροστά, κουζίνα στο βάθος δίνουν από την πλευρά του τον παλμό.
Έπειτα, υπάρχει η κουζίνα, που ήδη παίζει σε υψηλές στροφές και έχει μπροστά της ακόμη περισσότερα περιθώρια βελτίωσης. Ο ανερχόμενος σεφ Χρήστος Σιδηρόπουλος (πρόσφατα βραβευμένος με Top Notch από τους Χρυσούς Σκούφους για τη δουλειά του στο εξαιρετικό Agora του ξενοδοχείου The Old Markets στη Σύμη), μεταφράζει την εμπειρία του από κορυφαίες κουζίνες Ελλάδας και εξωτερικού σε μία ελληνόστροφη πρόταση για το fine dining με ματιά σύγχρονη και δημιουργική, μπλεντάροντας εποχικότητα, ψαγμένη πρώτη ύλη, εγχώρια παράδοση και διεθνείς γαστρονομικές σταθερές (κυρίως γαλλόστροφες). Και το κάνει με τρόπο άμεσα νόστιμο.
Κορωνίδα του dining στο 1890 είναι η πιο fine εκδοχή της: Τα βραδινά μενού, με a la carte αλλά και degustation προοπτική - σε πολύ καλές τιμές μάλιστα αναλογικά με το τί έρχεται στο τραπέζι σου (€70, €90 και €65 το χορτοφαγικό).
Πολύ δυνατό ξεκίνημα με την τριλογία των καναπέδων και το ταρτάκι-σαλάτα του Κάισαρα να ξεχωρίζει και το μπενιέ σπανακόπιτας να ακολουθεί. Πόντους παίρνει και η έμπνευση για φέτα με μέλι εδώ, με το μέλι μάλιστα να προέρχεται από τη Χαλκιδική και τον μελισσοκόμο πατέρα του σεφ εκεί. Το 'ζέσταμα' ολοκληρώνεται με δικό τους ψωμί με όξινο ντοματένιο πελτέ με εσπεριδοειδή, ταραμά με πούδρα μυρωδικών και μια εικονική ελιά με γεύση μπριάμ, που καταφθάνει πάνω σε αλάτι.
Σκυτάλη παραλαμβάνει το ημίπαστο μαγιάτικο σασίμι με ντρέσινγκ από ταχίνι, χαρίσα και καπνιστή μαγιονέζα - ο σεφ σου δίνει τη δυνατότητα μάλιστα να το ραντίσεις με ελαιόλαδο, κάτι που δυνητικά προσδίδει έξτρα λιπαρότητα και κομψότητα στο ψάρι. Στη διελκυστίνδα των ωμών, το μοσχαρίσιο ταρτάρ θα ενθουσιάσει τους λάτρεις των κλασικών.
Η τσιπούρα καταφθάνει με αψεγάδιαστο ψήσιμο στα κάρβουνα, με τον σεφ Σιδηρόπουλο να πλαισιώνει το πολύ καλό ψάρι με μια εντελώς πειραγμένη μπραζάτ σος: Αντικαθιστά το εσαλότ και το μανιτάρι με πράσο και σέλινο, διατηρώντας τη βαθιά γεύση που απαιτείται από κάτι τέτοιο, φέρνοντάς την ωστόσο στα πιο 'δικά' μας γευστικά πρότυπα και στην α λα πρασοσέλινο τσιπούρα του. Η προσθήκη δε, αχλαδιού, βάζει ένα ωραίο τουίστ.
Έτερο ψάρι το εξίσου ενδιαφέρον μυλοκόπι με ωραία σάλτσα μπουγιαμπέσα με αρκετά εσπεριδοειδή και τζίντζερ, πουρέ μαύρης ελιάς αλλά και καρότου σε dots (τόσο, όσο), συν τερίνα πατάτας.
Στο σύμπαν των ζυμαρικών βρίσκεις ένα πιάτο που ο υπεύθυνος της γευστικής συνθήκης έχει δουλέψει αρκετά. Τα καπελέτι με γέμιση duxelle μανιταριών (ανοιξιάτικη τρούφα, μορχέλες - στοιχεία που συναντάς και εντός του πιάτου, εκτός των ζυμαρικών) συν ζου κοτόπουλου, είναι φίνα και προσαρμοσμένα στην εποχή.
Στο chicken supreme, συναντάς ένα από τα καλύτερα πιάτα με κοτόπουλο που παίζουν στην Αθήνα, όπου το ζουμερότατο πουλερικό συνυπάρχει με πουρέ μπρόκολο, τζελ λάιμ, βασιλικό και μια 'ανεβασμένη' σάλτσα κοτόπουλου. Γκραν φινάλε για τα αλμυρά με μοσχαρίσιο φιλέτο (σε άψογο medium) με jus κρεμμύδι κονφί που 'κρατάει' και σάλτσα με λίγο λίπος από το μοσχάρι.
Για τα των επιδορπίων μεριμνά η ταλαντούχα σεφ πατισιέ Βάσω Γιαμουρά, που ήδη σκοράρει από το pre-dessert, με ένα θαυμάσιο παγωτό από αμύγδαλο και αμαρέτο, με κρέμα-γιαούρτι και πέστο από μυρώνια και λάδι βασιλικού.
Το baba au rhum με φράουλες, λάιμ και κρέμα από την πλευρά του, σε κερδίζει με το αφράτο και σπογγώδες σώμα του, που ποτίζεται γενναιόδωρα με σιρόπι και αγκαλιάζεται από τη φρεσκάδα και τη φυσική οξύτητα των φρουτένιων στοιχείων του. Πολύ καλή η οινική επιμέλεια του Ορφέα Καψάλη, εξίσου καλή η φροντίδα του σέρβις.
Αξίζει να αναφερθεί πως το στεγασμένο στο ισόγειο του Athens 1890 Hotel & Spa, μέλους της Aria Hotels, εστιατόριο λειτουργεί από νωρίς το πρωί ως ένα all-day προορισμός, προσφέροντας επιλογές για πρωινό και ελαφρύ γεύμα (συν ένα πολύ έξυπνο bar menu με φροντισμένα small bites), καθώς και δημιουργικές γλυκές προτάσεις.
