Samir Hussein/WireImage/ideal image
Υπάρχουν λεπτομέρειες που δεν φαίνονται, αλλά τελικά καθορίζουν μια ολόκληρη εικόνα. Στην περίπτωση της Βασίλισσα Ελισάβετ, το άρωμα ήταν ακριβώς αυτό. Μια αόρατη υπογραφή, τόσο διακριτική όσο και η ίδια της η παρουσία. Δεν επρόκειτο ποτέ για κάτι έντονο ή επιδεικτικό, αλλά για μια ήσυχη, σταθερή αίσθηση κομψότητας που παρέμενε αναλλοίωτη στον χρόνο.
Αν υπάρχει ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει τις αρωματικές της επιλογές, αυτό είναι η συνέπεια. Κλασικά florals, πουδρέ υφές και νότες που δεν ακολουθούν τάσεις, αλλά παράδοση. Αρώματα που δεν διεκδικούν χώρο, αλλά τον γεμίζουν με έναν τρόπο σχεδόν ανεπαίσθητο.
Ανάμεσα στις επιλογές που έχουν συνδεθεί περισσότερο με τη Βασίλισσα Ελισάβετ, ένα όνομα επανέρχεται ξανά και ξανά, το Floris White Rose. Ένα άρωμα που, σύμφωνα με ειδικούς και χρόνια fragrance lore, αποτελεί την πιο ισχυρή εκδοχή του signature scent της. Παρόλο που το παλάτι δεν επιβεβαίωσε ποτέ επίσημα τη χρήση του, η επαναλαμβανόμενη αναφορά του σε βιογραφίες και beauty αρχεία το καθιστά σχεδόν αναπόσπαστο κομμάτι της εικόνας της.
Το Floris White Rose κινείται γύρω από έναν πυρήνα καθαρών, απαλών λουλουδιών. Τριαντάφυλλο, ίριδα και μόσχος συνθέτουν ένα αποτέλεσμα που είναι ταυτόχρονα πουδρέ και δροσερό. Δεν υπάρχει ένταση, ούτε υπερβολή, μόνο μια αίσθηση καθαρότητας και φινέτσας που παραπέμπει σε έναν πολύ συγκεκριμένο τύπο βρετανικής κομψότητας.
Η επιλογή ενός τέτοιου αρώματος δεν είναι τυχαία. Αντανακλά μια γυναίκα που δεν χρειάζεται να επιβληθεί μέσα από έντονες νότες, αλλά μέσα από τη σταθερότητα και την ταυτότητά της. Ένα άρωμα που λειτουργεί σχεδόν σαν προέκταση της παρουσίας της, χωρίς να την επισκιάζει.
Ένα δεύτερο άρωμα που συχνά συνδέεται με τη Βασίλισσα Ελισάβετ είναι το Guerlain L’Heure Bleue. Αν και η σύνδεση αυτή θεωρείται λιγότερο ισχυρή, παραμένει ιδιαίτερα ταιριαστή με το προφίλ της. Πρόκειται για ένα άρωμα πιο ρομαντικό, με νότες γιασεμιού, ηλιοτρόπιου και βανίλιας, που δημιουργούν μια ζεστή, πουδρέ αίσθηση.
Σε αντίθεση με το Floris White Rose, το L’Heure Bleue έχει μια πιο νοσταλγική διάσταση. Παραμένει όμως εξίσου διακριτικό, χωρίς να γίνεται ποτέ βαρύ ή υπερβολικό. Είναι το είδος του αρώματος που αφήνει ένα απαλό ίχνος, περισσότερο σαν ανάμνηση παρά σαν δήλωση. Κοινός παρονομαστής και των δύο είναι η αγάπη για τα λουλούδια.
Η Βασίλισσα Ελισάβετ είχε ιδιαίτερη αδυναμία στα τριαντάφυλλα και το lily of the valley, δύο στοιχεία που επανέρχονται συχνά στις αρωματικές συνθέσεις που συνδέονται μαζί της. Δεν είναι απλώς νότες, αλλά μια αισθητική επιλογή που συνδέεται με τη φύση, την παράδοση και τη διαχρονικότητα.
Θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι ενώ τα αρώματα συχνά προσπαθούν να ξεχωρίσουν μέσα από ένταση και καινοτομία, οι επιλογές της κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ήσυχες, κομψές, σχεδόν αόρατες και γι’ αυτόν και ακριβώς τον λόγο αξέχαστες.
