istock
Υπάρχουν vintage αντικείμενα που δεν έχουν μεγάλη αξία. Ένα πλαστικό αλογάκι, ένα μικροσκοπικό σπιτάκι που χωράει στην παλάμη σου, ένα πολύχρωμο ρολόι ή μια φωτογραφική μηχανή που περίμενες μέρες για να εμφανίσεις το φιλμ της. Κι όμως, αν μεγάλωσες τη δεκαετία του ’90, ξέρεις καλά ότι αυτά τα αντικείμενα μπορούν να σε συγκινήσουν περισσότερο από ένα ακριβό designer κομμάτι. Γιατί δεν αγοράζεις το αντικείμενο. Αγοράζεις το συναίσθημα. Κάπως έτσι εξηγείται και η νέα εμμονή των millennials με τα vintage ευρήματα της παιδικής τους ηλικίας. Όλο και περισσότεροι ψάχνουν σε online αγορές και παλαιοπωλεία παιχνίδια, αξεσουάρ και διακοσμητικά που κάποτε είχαν στο δωμάτιό τους. Και ειλικρινά, τους καταλαβαίνουμε.
Ποια δεν θυμάται τα Polly Pocket;
Εκείνα τα μικροσκοπικά πολύχρωμα κουτάκια που έκρυβαν έναν ολόκληρο κόσμο. Μικρές κούκλες, κρεβατάκια, πισίνες και αμέτρητα αξεσουάρ που σχεδόν πάντα χάνονταν κάτω από τον καναπέ ή τα… κατάπινε η ηλεκτρική σκούπα.
Ή τα My Little Pony.
Τα παστέλ αλογάκια με τις πολύχρωμες χαίτες που γέμιζαν τα παιδικά δωμάτια και μας έκαναν να πιστεύουμε πως όλα ήταν λίγο πιο μαγικά. Και φυσικά τα τετράδια και οι κασετίνες Lisa Frank.
Αν ήσουν παιδί των 90s, ξέρεις ακριβώς για τι μιλάμε. Δελφίνια, μονόκεροι, ουράνια τόξα και έντονα χρώματα που σήμερα μπορεί να φαίνονται υπερβολικά, τότε όμως ήταν ό,τι πιο όμορφο μπορούσες να φανταστείς. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι η νοσταλγία δεν περιορίζεται μόνο στα παιχνίδια.
Πολλοί millennials αναζητούν παλιά έπιπλα από την Ikea, εκείνα τα σκανδιναβικά κομμάτια που θυμίζουν το σπίτι των γονιών τους ή τα πρώτα φοιτητικά τους χρόνια. Άλλοι ψάχνουν αναλογικά ρολόγια τοίχου. Ρολόγια που κάνουν τικ τακ. Που δεν είναι έξυπνα. Που δεν στέλνουν ειδοποιήσεις. Που απλώς δείχνουν την ώρα. Και ίσως αυτό να είναι που μας λείπει περισσότερο σήμερα. Η απλότητα.
Το ίδιο συμβαίνει και με τις φωτογραφικές μηχανές με φιλμ. Σε μια εποχή που τραβάμε εκατοντάδες φωτογραφίες με το κινητό μας κάθε μήνα, όλο και περισσότεροι επιστρέφουν σε εκείνες τις μηχανές που είχαν μόνο 24 ή 36 καρέ. Γιατί τότε σκεφτόσουν πριν πατήσεις το κουμπί. Περίμενες μέρες για να δεις το αποτέλεσμα. Και κάθε φωτογραφία είχε μεγαλύτερη αξία.
Ακόμη και τα παλιά Swatch γνωρίζουν νέα άνθηση. Τα πολύχρωμα ρολόγια που κάποτε φορούσαμε στο σχολείο έχουν μετατραπεί σε μικρούς θησαυρούς και πολλοί τα αναζητούν για να ξαναβρούν ένα κομμάτι του εαυτού τους. Ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό νόημα της τάσης.
Δεν θέλουμε απλώς vintage αντικείμενα. Θέλουμε να θυμηθούμε πώς ήταν να γυρίζουμε σπίτι μετά το σχολείο και να τρώμε το αγαπημένο μας σνακ. Να μην έχουμε κινητό. Να μην μας απασχολούν οι λογαριασμοί, οι υποχρεώσεις ή τα social media. Να έχουμε μόνο χρόνο.
Και ίσως γι’ αυτό αυτές οι μικρές αγορές μας κάνουν τόσο χαρούμενους. Γιατί μερικές φορές ένα παλιό παιχνίδι δεν είναι απλώς ένα αντικείμενο. Είναι ένα εισιτήριο επιστροφής στην πιο ανέμελη εκδοχή του εαυτού μας.

