Σε μια εποχή όπου η προσοχή μας είναι διαρκώς κατακερματισμένη, το να έχω το καλλιτεχνικό πρόσταγμα για έναν οργανισμό αφιερωμένο αποκλειστικά στην εμπειρία του σώματος και της παρουσίας σημαίνει ευθύνη, αλλά και μια υπέροχη ευκαιρία. Να μιλήσεις για πράγματα που μοιάζουν αυτονόητα, αλλά δεν είναι πλέον δεδομένα. Να καλέσεις τους ανθρώπους να μαγευτούν, να απολαύσουν, να στοχαστούν, να χορέψουν, να συνευρεθούν και να γίνουν κοινότητα, έστω και για λίγο. Στόχοι μας είναι να αναδεικνύουμε τις φωνές της σύγχρονης διεθνούς δημιουργίας, να στηρίζουμε την ελληνική χορευτική σκηνή και να ενισχύουμε τη σύνδεση της τέχνης με την κοινωνία, υπογραμμίζοντας ότι ο χορός αποτελεί ένα πανάρχαιο και ζωτικής σημασίας μέσο επικοινωνίας και έκφρασης για όλους.

Η παρουσία του σώματος στον δημόσιο χώρο είναι για μένα ιδιαίτερα σημαντική. Γι’ αυτό δίνουμε και φέτος ιδιαίτερη έμφαση στις ενότητες Χορός στην πόλη και Χορός σε πόλεις της Πελοποννήσου, παρουσιάζοντας παραστάσεις στον δημόσιο χώρο της Καλαμάτας, αλλά και σε επτά ακόμη πόλεις της Πελοποννήσου. Υπάρχει κάτι πολύ όμορφο σε αυτή την απροσδόκητη συνάντηση με την τέχνη: περπατάς στο δρόμο, βρίσκεσαι σε μια πλατεία ή σε έναν δημόσιο χώρο και ξαφνικά ο χορός σε συναντά. Μας ενδιαφέρει ο χορός να βγαίνει έξω από τους καθιερωμένους χώρους παρουσίασης και να συναντά τους ανθρώπους εκεί όπου ζουν.

Πιστεύω πως το σώμα είναι συχνά ο πρώτος τόπος όπου εγγράφονται όσα συμβαίνουν γύρω μας, και τις περισσότερες φορές χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε. Η αστάθεια που χαρακτηρίζει την εποχή μας δεν είναι μόνο πολιτική ή κοινωνική. Είναι και βαθιά σωματική και υπαρξιακή. Ως συνθήκη διαπερνά τόσο τον χορό όσο και τη ζωή. Είναι η στιγμή όπου τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί απολύτως δεδομένο και όπου η ισορροπία δεν είναι μια σταθερή κατάσταση αλλά μια διαρκής διαπραγμάτευση. Γι’ αυτό και η αστάθεια αποτελεί βασική θεματική του φετινού φεστιβάλ· όχι μόνο ως αντανάκλαση της πραγματικότητας που βιώνουμε, αλλά και ως ένας τρόπος να εξερευνήσουμε πώς μπορούμε να υπάρξουμε δημιουργικά μέσα σε συνθήκες αβεβαιότητας.

Το 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας συντίθεται από έργα που δεν επιχειρούν να κρύψουν αυτή την αστάθεια, αλλά να την αναγνωρίσουν και να τη μετασχηματίσουν. Δημιουργούν χώρους, χρόνους και κόσμους που υπερβαίνουν τον ρεαλισμό και μας καλούν να φανταστούμε διαφορετικές δυνατότητες ύπαρξης. Μέσα από τη μαγεία της τέχνης, το εύθραυστο μετατρέπεται σε τόπο συνάντησης και η αβεβαιότητα σε κοινό έδαφος. Η αποδοχή της αστάθειας και της ευαλωτότητάς μας δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά προϋπόθεση για μια πιο ουσιαστική σχέση με τον εαυτό μας, τους άλλους και τον κόσμο.
Μέσα από την κίνηση, τον ρυθμό και τη σωματική έκφραση που μοιράζονται σε έναν κοινό χώρο, διαφορετικά σώματα και διαφορετικές εμπειρίες συνυπάρχουν χωρίς να χρειάζεται να ομογενοποιηθούν. Η διαφορετικότητα γίνεται πηγή δύναμης και δημιουργίας. Αυτό είναι για μένα και το πολιτικό αποτύπωμα του χορού: η δυνατότητά του να καλλιεργεί τη συλλογικότητα χωρίς να ακυρώνει τη μοναδικότητα του καθενός.

Για αυτό τον λόγο φέτος ενεργοποιούμε στον σχεδιασμό του προγράμματος την έννοια του σύγχρονου συλλογικού χορού. Το Dancing with the community είναι μια νέα ενότητα που επιδιώκει να ανοίξει περισσότερες δυνατότητες συμμετοχής για το κοινό, προσκαλώντας το να περάσει από τον χώρο της θέασης σε εκείνον του συλλογικού βιώματος. Η πρώτη δράση αυτής της ενότητας θα πραγματοποιηθεί στις 22 Ιουλίου στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης, στο Εκκλησιαστήριο, προτείνοντας μια ιδιαίτερη εμπειρία που συνδέει τον τόπο με την ιστορία του και επαναφέρει τη συλλογική διάσταση του χώρου στο παρόν. Θα παρακολουθήσουμε το Amazigh in situ του Filipe Lourenço, το οποίο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό, και στη συνέχεια ο μουσικός της παράστασης θα συνεχίσει να παίζει ζωντανά μουσική προσκαλώντας και προκαλώντας το κοινό να χορέψει.

Επιπλέον, στις 24 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί ένα ιδιότυπο θεματικό πάρτυ σε επιμέλεια του Βασίλη Παπαευσταθίου, που περιλαμβάνει μια σειρά από επιλεγμένα video clips με έντονη κινητική γλώσσα, που προσκαλούν τον κόσμο να εμπνευστεί, να αντιγράψει την κίνηση ή απλώς να παρασυρθεί από τις μουσικές και να χορέψει. Και στις δύο αυτές δράσεις του Dancing with the community, μας ενδιαφέρει να συναντηθούμε, να κοιταχτούμε στα μάτια, να χορέψουμε μαζί. Να θυμηθούμε ότι ο χορός είναι μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, προσβάσιμη σε όλους.
Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας στο kalamatadancefestival.gr

