Jason Kempin/Getty Images/ideal image
Η εικόνα της Dolly Parton ήταν τόσο αναγνωρίσιμη όσο και η φωνή της. Πλατινέ ξανθά μαλλιά με ακραίο όγκο, έντονες σκιές, τεράστιες βλεφαρίδες, ροζ μάγουλα, λαμπερά χείλη, στρας και ρούχα που δεν είχαν ποτέ στόχο να περάσουν απαρατήρητα. Όμως πίσω από την υπερβολή υπήρχε πάντα κάτι πολύ πιο ουσιαστικό.
Η Dolly δεν ντυνόταν και δεν βαφόταν έτσι επειδή προσπαθούσε να ανταποκριθεί σε κάποια ιδέα για το πώς "πρέπει" να δείχνει μια γυναίκα. Το έκανε επειδή αυτή ήταν η δική της αισθητική, η δική της γλώσσα και, όπως η ίδια είχε εξηγήσει, ένας τρόπος να αποκαλύπτει ποια πραγματικά ήταν.
"Όπως οι χαρακτήρες στα τραγούδια μου αποκαλύπτουν αλήθειες για μένα, έτσι και τα ρούχα και το μακιγιάζ μου αποκαλύπτουν την αληθινή μου προσωπικότητα", είχε γράψει στο βιβλίο της Behind the Seams: My Life in Rhinestones.
"Χρειάζονται πολλά λεφτά για να φαίνεσαι τόσο φτηνή"
Η Dolly Parton γνώριζε πολύ καλά τι έλεγαν για την εικόνα της. Ήξερε ότι κάποιοι τη θεωρούσαν υπερβολική, kitsch ή ακόμη και "φτηνή". Η απάντησή της έγινε μία από τις πιο χαρακτηριστικές ατάκες της: "Χρειάζονται πολλά λεφτά για να φαίνεσαι τόσο φτηνή". Δεν ήταν απλώς αυτοσαρκασμός. Ήταν ένας τρόπος να πάρει τον έλεγχο της αφήγησης γύρω από την εικόνα της πριν το κάνει κάποιος άλλος.
Και αυτό είχε ακόμη μεγαλύτερη σημασία για μια γυναίκα που μεγάλωσε σε ένα ιδιαίτερα συντηρητικό περιβάλλον στο Tennessee. Η εμφάνιση που επέλεξε από πολύ μικρή ηλικία δεν ήταν πάντοτε αποδεκτή από την οικογένειά της. Παρ’ όλα αυτά, δεν υποχώρησε.
Η θηλυκότητα χωρίς συγγνώμη
Η Dolly δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει λιγότερο glamorous για να θεωρηθεί σοβαρή. Δεν θεώρησε ότι έπρεπε να εγκαταλείψει το έντονο μακιγιάζ, τις εφαρμοστές σιλουέτες ή τις περούκες της για να αποδείξει την ευφυΐα, τη δημιουργικότητα ή τη δύναμή της. Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο σύγχρονα στοιχεία της κληρονομιάς της.
Σε μια εποχή που συχνά η γυναικεία δύναμη παρουσιαζόταν σαν κάτι που έπρεπε να απομακρυνθεί από την παραδοσιακή θηλυκότητα, εκείνη έκανε ακριβώς το αντίθετο: την αγκάλιασε ακόμη περισσότερο. Το μακιγιάζ της δεν είχε ποτέ στόχο το "φυσικό". Οι μπλε και ροζ σκιές, το έντονο eyeliner, οι τεράστιες βλεφαρίδες και τα glossy χείλη ήταν συνειδητή επιλογή. Το ίδιο και οι θρυλικές περούκες της, που άλλαζαν μορφή αλλά ποτέ φιλοσοφία.
Η γυναίκα πίσω από την εικόνα
Με τα χρόνια, αυτή η ακραία αισθητική ξεπέρασε τη μόδα και έγινε κομμάτι της pop κουλτούρας. Επηρέασε drag performers, designers και γενιές ανθρώπων που αναγνώρισαν στην Dolly κάτι πολύ πιο σημαντικό από ένα beauty icon. Μια γυναίκα που επέλεξε να ορίζει μόνη της πώς θέλει να παρουσιάζεται στον κόσμο. "Αν δεν ήμουν γυναίκα, θα ήμουν drag queen", είχε πει χαρακτηριστικά.
Και ίσως γι’ αυτό η Dolly Parton κατάφερε κάτι που λίγοι άνθρωποι με τόσο έντονη εικόνα πετυχαίνουν. Τα μαλλιά, το μακιγιάζ και τα rhinestones δεν έκρυψαν ποτέ την προσωπικότητά της. Την έκαναν ακόμη πιο ορατή. Η υπερβολή της δεν ήταν μάσκα. Ήταν ελευθερία. Και γι’ αυτήν δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να απολογηθεί.
