Vito Amati/The David Foster Foundation via Getty Images/ideal image
"Δεν μπορούσα να θυμηθώ το γέλιο της μητέρας μου. Δεν μπορούσα να θυμηθώ πώς έμοιαζε". Με αυτή τη συγκλονιστική παραδοχή, ο πρίγκιπας Harry επιστρέφει στην ημέρα που χώρισε τη ζωή του στα δύο και άλλαξε για πάντα μέχρι και σήμερα. Τον θάνατο της μητέρας του, πριγκίπισσας Diana τον Αύγουστο του 1997, όταν εκείνος ήταν μόλις 12 ετών.
Στη νέα του MasterClass με τίτλο Redefining Grief: Building Resilience Through Loss, ο Δούκας του Sussex μιλά ανοιχτά για το πένθος, τις κρίσεις πανικού και την κατάθλιψη που, όπως λέει, κορυφώθηκε την περίοδο πριν από την αποχώρησή του από τη βασιλική οικογένεια.
Η σειρά παρουσιάζει τη συζήτησή του με τη νευροεπιστήμονα και ειδικό στο πένθος Dr. Mary-Frances O’Connor. Ο Harry περιγράφει πώς πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του συναισθηματικά μουδιασμένος, πιστεύοντας ότι η αποφυγή του πόνου ήταν ένδειξη δύναμης. "Είχα περάσει τόσο πολύ καιρό σε συναισθηματική απάθεια, επειδή κανείς δεν μου είχε πει ότι μου επιτρεπόταν ακόμη να νιώθω χαρά", εξομολογείται.
Η κατάρρευση πριν από το Megxit
Στα τέλη του 2019, ο Harry και η Meghan Markle ταξίδεψαν στον Καναδά μαζί με τον Archie για ένα διάλειμμα έξι εβδομάδων. Βρίσκονταν ήδη σε ένταση με το Παλάτι και τον βρετανικό Τύπο, εξετάζοντας σοβαρά το μέλλον τους ως εργαζόμενα μέλη της βασιλικής οικογένειας. Μόλις απομακρύνθηκε από το περιβάλλον που τον κρατούσε διαρκώς σε εγρήγορση, το σώμα του αντέδρασε. Όπως περιγράφει, μέσα σε δύο ή τρεις ημέρες υπέστη μια πρωτόγνωρη "κατάρρευση αδρεναλίνης".
"Ήταν σαν να χρειαζόμουν το στρες για να λειτουργήσει ο εγκέφαλός μου", λέει. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι πέρασε περίπου δύο εβδομάδες σε κατάθλιψη, αισθανόμενος άχρηστος μέσα στο σπίτι και ανίκανος να λειτουργήσει χωρίς την ένταση που τον συνόδευε επί χρόνια. Λίγες εβδομάδες αργότερα, εκείνος και η Meghan ανακοίνωσαν την απόφασή τους να αποχωρήσουν από τα βασιλικά καθήκοντα. Ο Harry έχει υποστηρίξει ότι η επιλογή ήταν απαραίτητη για τη δική του ψυχική υγεία, αλλά και για την προστασία της συζύγου και του γιου τους.
"Ο πόλεμός μου ξεκίνησε το 1997"
Η κατάθλιψη δεν εμφανίστηκε ξαφνικά με το Megxit. Ο Harry έχει περιγράψει χρόνια άγχους, θυμού και κρίσεων πανικού, ακόμη και πριν από δημόσιες εμφανίσεις. Η στρατιωτική του θητεία, του πρόσφερε σκοπό και την αίσθηση ότι ανήκε κάπου, αλλά δεν εξαφάνισε το τραύμα. Όπως είχε γράψει στο Spare, ο προσωπικός του "πόλεμος" δεν άρχισε στο Αφγανιστάν, αλλά τον Αύγουστο του 1997.
Στη νέα του εξομολόγηση αποκαλύπτει ότι η θεραπεύτριά του τον ενθάρρυνε κάποτε να χρησιμοποιήσει το άρωμα της Diana για να ξεκλειδώσει τις θαμμένες αναμνήσεις. Σταδιακά άρχισε να θυμάται ξανά τη φωνή, το πρόσωπο και την παρουσία της. Η δημόσια αφήγηση του πόνου του δεν έχει θεραπεύσει τη ρήξη με τον William και τον βασιλιά Κάρολο. Δείχνει, όμως, τι μπορεί να συμβεί όταν ένα παιδί αναγκάζεται να πενθήσει μπροστά σε εκατομμύρια ανθρώπους, χωρίς χώρο να καταρρεύσει.
Σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, ο Harry εξακολουθεί να προσπαθεί να σταθεί ακόμα στα πόδια του και να μπορεί να θυμάται τη μητέρα του χωρίς παράλληλα να χάνει τον εαυτό του, ειδικά μέσα από το μικροσκόπιο που ορίζει την καθημερινότητα του να είσαι royal από κούνια.
Διαβάστε Επίσης
