Στη Βενετία, εκεί όπου η τέχνη δεν είναι απλώς φόντο αλλά τρόπος ύπαρξης, βρεθήκαμε για την παρουσίαση της νέας συλλογής Swatch χ Guggenheim σε έναν από τους πιο εμβληματικούς χώρους του παγκόσμιου πολιτιστικού χάρτη: στο Peggy Guggenheim Collection, ένα από τα μουσεία με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στην Ευρώπη. Στο Palazzo Venier dei Leoni, με τη λιμνοθάλασσα να καθρεφτίζει το τελευταίο φως της ημέρας, η Swatch αποκάλυψε το επόμενο κεφάλαιο του Swatch Art Journey. Η παρουσίαση δεν είχε τον χαρακτήρα μιας τυπικής launch εκδήλωσης. Ήταν μια εμπειρία. Ανάμεσα σε έργα των Pollock, Calder, Picasso, Dalli και Magritte, τέσσερα νέα ρολόγια πήραν τη θέση τους όχι ως απλά αξεσουάρ, αλλά ως φορέσιμα αντικείμενα πολιτισμού, ως μικρές αποδείξεις μνήμης και έκφρασης. Η συλλογή Swatch x Guggenheim αντλεί έμπνευση από τέσσερα εμβληματικά αριστουργήματα του 20ού αιώνα: τον ποιητικό ιμπρεσιονισμό του Monet, τη χορογραφημένη ένταση του Degas, τη συμβολική, παιγνιώδη γεωμετρία του Klee και την ακατέργαστη, εκρηκτική ενέργεια του Pollock.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, υπογραμμίστηκε το γεγονός πως η συνεργασία αυτή είναι η συνέχεια μιας μακρόχρονης σχέσης της Swatch με τα μουσεία Guggenheim ανά τον κόσμο, που ξεκινά από τη δεκαετία του ’90 και βασίζεται σε μια κοινή φιλοσοφία: η τέχνη πρέπει να είναι προσβάσιμη και όχι απομονωμένη πίσω από γυάλινες προθήκες. "Το Guggenheim και η Swatch κάνουν μαζί ένα ουσιαστικό βήμα για να φέρουν την τέχνη πιο κοντά στους ανθρώπους", δήλωσε χαρακτηριστικά ο Carlo Giordanetti, μέλος της διοικητικής ομάδας της Swatch AG, με την Karole P. B. Vail, διευθύντρια του Peggy Guggenheim Collection να συμπληρώνει: "Αυτή η συνεργασία αντικατοπτρίζει τη δέσμευσή μας να κάνουμε την τέχνη προσιτή σε ένα ευρύ και διαφορετικό κοινό, ενώ η διαρκής στήριξη της Swatch στις τέχνες και στην κληρονομιά του Peggy Guggenheim Collection μας επιτρέπει να μοιραζόμαστε τη συλλογή μας με όλο τον κόσμο, με ολοένα πιο δημιουργικούς τρόπους".
Φεύγοντας από το Peggy Guggenheim Collection, με τη Βενετία να έχει παραδοθεί πια σε μια παγωμένη, χειμωνιάτικη νύχτα, η αίσθηση ήταν ξεκάθαρη: η τέχνη μπορεί να φορεθεί. Και όταν αυτό γίνεται με σεβασμό, φαντασία και ιστορική συνείδηση, τότε ο χρόνος —όπως και η τέχνη— αποκτούν νέο νόημα.
