Λίγο πριν χαρούμε τις ηλιόλουστες ημέρες της άνοιξης, παραμένουμε για λίγο ακόμα κουρνιασμένες στην πολυθρόνα, διαβάζοντας τα βιβλία που θα μας βοηθήσουν να κλείσουμε με τον πιο γλυκό τρόπο το κεφάλαιο του χειμώνα.
ΑΓΡΙΑ ΨΥΧΗ του Ιταμάρ Βιέιρα Ζούνιορ (εκδ. Αίολος)
Ακόμη και αν διαβάζεται αυτόνομα, πρόκειται για τη συνέχεια του βιβλίου Στραβό Αλέτρι. Μεταφερόμαστε στη βραζιλιάνικη ύπαιθρο, στη βόρεια Μπαΐα, σε μια κοινότητα Αφροβραζιλιάνων και ιθαγενών. Η Λουζία μεγαλώνει τον αδελφό της Μοϊζές αντιμέτωπη με ένα σωρό δεινά, περιορισμούς και οικογενειακά φαντάσματα που συνδέονται με τα συλλογικά τραύματα της χώρας της. Ο στόχος της είναι να τα καταφέρει. Ο Ζούνιορ καταγράφει την προσπάθειά της χωρίς να την υπερπροστατεύει ούτε να τη θυματοποιεί, αλλά σαν να της επιτρέπει να έχει ρωγμές ελεύθερης βούλησης.
ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΑ της Elizabeth Strout (εκδ. Άγρα)
Η συγγραφέας επιστρέφει στο γνώριμο σύμπαν της μικρής πόλης του Μέιν, υφαίνοντας ιστορίες μοναξιάς, μνήμης και ανθρώπινης εγγύτητας. Μέσα από καθημερινούς χαρακτήρες που συναντιούνται, απομακρύνονται και ξαναβρίσκονται, η Strout εξερευνά τις σχέσεις, τη φθορά του χρόνου και την ανάγκη να ειπωθούν όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ. Με τη γνωστή λιτή, διαπεραστική γραφή της, με συμπόνια και αυθεντική κατανόηση της ανθρώπινης κατάστασης, αποτυπώνει τη σιωπηλή ένταση της ζωής όπως πραγματικά βιώνεται. Η Strout έχει τα δικά της, πολύ προσωπικά λογοτεχνικά "μπαχαρικά" τα οποία, αν στους πιστούς αναγνώστες και αναγνώστριές της μοιάζουν να έχουν ξεθυμάνει, οι μυρωδιές τους παραμένουν εκεί.
ΜΑΛΑΦΡΕΝΑ της Ούρσουλα Κ. Λε Γκεν (εκδ. Αίολος)
Ένα πολιτικό και φιλοσοφικό μυθιστόρημα φαντασίας που εξερευνά την εξουσία, την επανάσταση και το κόστος της προσωπικής ακεραιότητας. Σε έναν κόσμο αυταρχικής κυριαρχίας, ο Μαλαφρένα επιστρέφει στην πατρίδα του και εμπλέκεται σε έναν αγώνα ιδεών και πράξεων που δοκιμάζει φιλίες, έρωτες και συνειδήσεις. Η Λε Γκεν συνδυάζει την αφηγηματική ένταση με τη βαθιά ανθρωπιστική σκέψη, αποφεύγοντας τον διδακτισμό. Με λιτή, αλλά στοχαστική γραφή, το βιβλίο μιλά για την αντίσταση, τη μνήμη και τη δύναμη της ηθικής επιλογής, παραμένοντας επίκαιρο και συγκινητικό.
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ Η ΠΟΛΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑ ΜΟΥ του Qabel (εκδ. Loggia)
Ένα προσωπικό, εξομολογητικό βιβλίο για τη σχέση πατέρα–παιδιού, την ταυτότητα, το πέρασμα στην ενήλικη ζωή, την κληρονομιά, την ωρίμανση και την ανάγκη συμφιλίωσης με την καταγωγή και την αφετηρία μας. Ο αφηγητής επιστρέφει στην πόλη που μεγάλωσε και, μέσα από μνήμες, σιωπές και συγκρούσεις, επανεξετάζει τη σχέση του με τον πατέρα του. Τα τριάντα του χρόνια λειτουργούν ως χρονικό σύνορο: ηλικία απολογισμού, επαναδιαπραγμάτευσης και κατανόησης.
ΙΡΑΝ: ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ του Farhad Khosrokhavar (εκδ. Εναλλακτικές Εκδόσεις)
Με αφορμή τις πρόσφατες διαδηλώσεις στο Ιράν, είναι μια καλή ευκαιρία να διαβάσουμε αυτό το γραμμένο κατά τη διάρκεια των γεγονότων του 2022 βιβλίο, που φωτίζει τον κεντρικό ρόλο των Ιρανών γυναικών στον αγώνα ενάντια σε ένα αυταρχικό θεοκρατικό καθεστώς.
ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ της Μπάνου Μουστάκ (εκδ. Καστανιώτη)
Η συγγραφέας φωτίζει τις ζωές γυναικών και κοριτσιών στις μουσουλμανικές κοινότητες της νότιας Ινδίας. Οι δώδεκα ιστορίες, γραμμένες σε βάθος τριών δεκαετιών, κινούνται ανάμεσα στην οικογενειακή τρυφερότητα και την κοινωνική ασφυξία, αποκαλύπτοντας τις ρωγμές της κάστας, της θρησκείας και της εξουσίας. Με δημώδη, προφορική γλώσσα και λεπτό χιούμορ, η Μουστάκ μετατρέπει την καθημερινότητα ανθρώπων που ζουν στο περιθώριο σε τολμηρή πράξη επιβίωσης.
ΚΑΚΙΑ της Myriam Gurba (εκδ. Yusra)
Ένα ωμό, αιχμηρό και προκλητικά ειλικρινές βιβλίο που διαλύει τις συμβάσεις της γυναικείας αφήγησης. Με χιούμορ που κόβει σαν λεπίδα και γλώσσα ασεβή, η Gurba μιλά για τη βία, το τραύμα, τη φυλή και τη σεξουαλικότητα χωρίς εξωραϊσμούς ή ανάγκη συμφιλίωσης. Η αφηγήτρια αρνείται τον ρόλο του θύματος και διεκδικεί την οργή, την ειρωνεία και την ασχήμια ως μορφές δύναμης. Το Κακιά δεν ζητά συμπάθεια ούτε συγχώρεση. απαιτεί να ακουστεί, να ενοχλήσει και να μείνει ως ένα πολιτικό και βαθιά ανατρεπτικό κείμενο.
ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΚΑΡΔΙΑ της Κλαρίσε Λισπέκτορ (εκδ. Αντίποδες)
Η Λισπέκτορ παρακολουθεί τη Ζοάνα από τα παιδικά της χρόνια έως την ενηλικίωση, σε μια αδιάκοπη προσπάθεια κατανόησης της ίδιας και του κόσμου. Με μια πρωτόγνωρη, ποιητική γλώσσα επινοεί έναν χαρακτήρα που περιλαμβάνει πολλές γυναίκες ταυτόχρονα. Γραμμένο όταν ήταν μόλις 23 ετών, αυτό το βιβλίο —όπως και όλα της Λισπέκτορ— παραμένει βαθιά σύγχρονο. Γιατί; Επειδή η επιθυμία, η σιωπή, οι αναζητήσεις της, οι αμφισβητήσεις της —κυρίως αυτές— συνυπάρχουν χωρίς ιεραρχία και χωρίς την ανάγκη επιβεβαίωσης. Ίσως αυτό να λείπει από τη σύγχρονη γυναικεία καταγραφή, ώστε να είναι βαθιά αισθητηριακή και όχι απλώς συναισθηματική.
ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΕΡΜΟΝΗΣ ΘΛΙΨΗΣ του Μαχμούντ Νταρουίς (εκδ. Αλεξάνδρεια)
Η εμπειρία ενός Παλαιστίνιου ο οποίος, μετά το 1948, ζει ανάμεσα σε σύνορα, νόμους και ορισμούς που τον αποκλείουν. Μέσα από ποιητικά δοκίμια, η μνήμη, η γλώσσα και ο μύθος λειτουργούν ως εργαλεία επιβίωσης και αντίστασης. Η προσωπική εμπειρία της απώλειας, της φυλάκισης και της επιτήρησης μετατρέπεται σε συλλογικό βίωμα, αποκαλύπτοντας μια θλίψη καθημερινή, επίμονη και πολιτικά φορτισμένη.
