Launchmetrics / spotlight
Αν συχνάζετε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα έχετε σίγουρα πετύχει αυτή την αγγλοσαξονική κατάληξη που χαρακτηρίζει σήμερα σχεδόν τα πάντα: την ομορφιά, τη διατροφή, το fitness, το διάβασμα και, φυσικά, τη μόδα. Πρόκειται για μια αργκό του gaming που προέρχεται από το min-maxing, "έναν όρο διαδεδομένο στα παιχνίδια ρόλων (RPG) που υποδεικνύει στρατηγικές ακραίας βελτιστοποίησης ενός χαρακτήρα", όπως εξηγεί εύστοχα το Il Post. Οι ρίζες του βρίσκονται στην ακαδημαϊκή θεωρία παιγνίων της δεκαετίας του 1940 και έφτασε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 στα chat και στα φόρουμ των incel (άλλη μια σύντμηση της αγγλικής έκφρασης involuntary celibate, δηλαδή ακούσια αγαμία), ορίζοντας εκείνη την online υποκουλτούρα κυρίως ετεροφυλόφιλων ανδρών που, αδυνατώντας να κάνουν ερωτικές ή σεξουαλικές σχέσεις, αποδίδουν τα αίτια σε εξωτερικούς παράγοντες.
Εκεί άρχισε να κυκλοφορεί για πρώτη φορά ο όρος looksmaxxing, δηλαδή η βελτιστοποίηση της φυσικής εμφάνισης μέσω διατροφής, skincare, γυμναστικής και αισθητικών επεμβάσεων, με σκοπό την επίτευξη των μέγιστων προτύπων ανδρικής ομορφιάς και την υπέρβαση της ρομαντικής απομόνωσης. Για αυτή τη φόρμουλα –η οποία, περιττό να πούμε, ανεβάζει τον πήχη της τελειότητας, λες και δεν ζούμε ήδη σε έναν κόσμο που μας θέλει μόνιμα αποδοτικούς– έγραψε ο δημοσιογράφος Nitsuh Abebe στους New York Times, εξηγώντας πώς το να κολλάει κανείς το -maxxing σε οποιοδήποτε πλαίσιο το μετατρέπει τελικά σε παρωδία του εαυτού του. Κατά συνέπεια, λειτουργεί ως ένα φυσικό αντίδοτο για να παίρνει κανείς τη βελτιστοποίηση των πάντων εντελώς ελαφριά, αφού είναι σίγουρα κωμικό να κάνει, για παράδειγμα, miso soup maxxing.
Στη μόδα έχει ήδη γίνει λόγος για αυτό με την αποθέωση των ινδικών μοτίβων, για μια αισθητική γνωστή και ως Desi Maximalism, δηλαδή ένα στυλ που αγκαλιάζει την αφθονία και τον πλούτο των πολυτελών και πυκνά διακοσμημένων υφασμάτων, φορεμένων σε στρώσεις (layering) ή μαζί με καταρράκτες κοσμημάτων, σύμφωνα με την παράδοση του μεγάλου κράτους της Νότιας Ασίας – ένας τρόπος ντυσίματος εξαίσια αφιερωμένος στο "more is more" (το περισσότερο είναι περισσότερο).
Ένα χαστούκι στο quiet luxury (την ήσυχη πολυτέλεια), όπως είναι άλλωστε και το printmaxxing: η μεγιστοποίηση των prints που μεταφράζεται σε ένα κολάζ διαφορετικών μοτίβων, ανάμεσα σε χρωματικές αντιθέσεις και σχέδια που (φαινομενικά) βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης, δημιουργώντας patchwork σχεδίων που έχουν, βέβαια, ένδοξα προηγούμενα στις πασαρέλες. Πώς να μην αναφέρουμε, όσον αφορά τη σύγκρουση των prints, την περίφημη grunge συλλογή του Marc Jacobs για τον Perry Ellis, ο οποίος στα 90s έστειλε στην πασαρέλα, για παράδειγμα, τη Naomi Campbell με φλοράλ φόρεμα και κάπρι παντελόνι από καρό δαντέλα. Ή ακόμα τα φορέματα του Bill Gibb για τον Baccarat, ο οποίος, εμπνευσμένος από τα αναγεννησιακά υφάσματα και την εκλεπτυσμένη κομψότητα ορισμένων ποιμενικών σχεδίων, ανέμειξε λουλούδια και καρό σε μεγαλειώδεις και φαντασιώδεις δημιουργίες.
Και μετά φυσικά, ο Dries Van Noten, ένας εξαιρετικά ικανός χρωματιστής και μάστερ στην τέχνη του να κυριαρχεί στις αντιθέσεις περιβάλλοντάς τις με σικ αισθητική. Μια τεχνογνωσία που σήμερα συνεχίζεται με έμπνευση από τον διάδοχό του, Julian Klausner, ο οποίος για τη ζεστή σεζόν παρουσιάζει μεσάτα σακάκια από ταφτά με ιριδίζουσες ρίγες, συνδυάζοντάς τα με see-through μεταξωτές φούστες με γεωμετρικά και optical μοτίβα.
Όλα σε ένα μόνο κομμάτι, αντίθετα, για τα animal, φλοράλ και logomanic prints που ο οίκος GCDS αναμειγνύει σε ένα φόρεμα με βολάν, ή τα καρό μαζί με μια ζωντανή και ντεγκραντέ χλωρίδα που ο Moschino σχεδιάζει στο midi, off-the-shoulders φόρεμά του. Και αν στον Ferragamo η διαφανής φούστα με λεοπάρ μοτίβα σε κόκκινο φόντο διπλασιάζεται από ένα πουά παρεό, στη Nina Ricci το σακάκι με εφέ πύθωνα συνυπάρχει με τη μπλούζα με μικρά και μεγάλα μοτίβα. Στον Versace υπάρχει λίγο απ' όλα: ανάμεσα σε φωτογραφικά prints και μπαρόκ σπείρες για ένα κοστούμι που ενεργοποιεί ξανά τους κώδικες της Μέδουσας σε μια μείξη (métissage) κάθε άλλο παρά κακόφωνη.
Η δύναμη του printmaxxing, της νέας τάσης μόδας για την Άνοιξη/Καλοκαίρι 2026, την οποία πρέπει να αγκαλιάσουμε κλείνοντας το μάτι στην ήσυχη πολυτέλεια. Το μάντρα; Ανατρέψτε τους κανόνες (ή τα prints).
Οι Εμφανίσεις από τις Πασαρέλες (Άνοιξη Καλοκαίρι 2026)
Brandon Maxwell Άνοιξη Καλοκαίρι 2026
Δημιουργήστε prints και υφές. Στον Brandon Maxwell, η pencil φούστα με tartan μοτίβο συνδυάζεται με ένα τοπ που λάμπει από παγιέτες, συνθέτοντας ένα φλοράλ μωσαϊκό. Και το look, ενάντια σε κάθε προσδοκία, λειτουργεί.
Monica Feudi/Courtesy of Brandon Maxwell
Chanel Άνοιξη Καλοκαίρι 2026
Οριζόντιες ρίγες στο ξεφτισμένο blouson και κάθετες για τη bouclé midi φούστα. Μάστερ μιας μόδας απτής και υλικής, ο Matthieu Blazy στον Chanel επιδεικνύει μια certain ικανότητα και στο printmaxxing. Περισσότερο από prints, εδώ υπάρχει μια μεγάλη τεχνογνωσία στην επεξεργασία των υφασμάτων. Αλλά παίρνουμε την ποιητική άδεια να το εντάξουμε εδώ.
Dries Van Noten Άνοιξη Καλοκαίρι 2026
Υπνωτικό. Τόσο για τη φούστα με τους ομόκεντρους κύκλους όσο και για το σακάκι ιππικής έμπνευσης από ριγέ, ιριδίζοντα ταφτά. Τα ασύμβατα και απίστευτα εκλεπτυσμένα prints έχουν στον Dries Van Noten (και στον διάδοχό του) τον αδιαμφισβήτητο βασιλιά τους.
Fendi Άνοιξη Καλοκαίρι 2026
Ας μην το πούμε αντιανεμικό. Το τζάκετ με φερμουάρ και φλοράλ σχέδια του Fendi συνδυάζεται με τη διαφανή φούστα με μοτίβα και μισοφέγγαρα. Print c'est chic.
Ferragamo Άνοιξη Καλοκαίρι 2026
Κόκκινο λεοπάρ με λευκό πουά πάνω σε σοκολατί φόντο. Άλλο ένα (α)πίθανο και εξαιρετικά φίνο printmaxxing στην πασαρέλα του Ferragamo.
GCDS Άνοιξη Καλοκαίρι 2026
Το λογότυπο του οικού, το animal print και τριαντάφυλλα που ανθίζουν. Όλα μαζί στο ανάλαφρο φρου-φρου φόρεμα του GCDS που προσεγγίζει τα prints ανάμεσα στον ρομαντισμό και τον αισθησιασμό.
Moschino Άνοιξη Καλοκαίρι 2026
Για να ενισχύσει την ανάμειξη των μοτίβων –καρό, ρίγες και φλοράλ περισσότερο ή λιγότερο αφηρημένο– ο Moschino τα τυπώνει τόσο στο φόρεμα όσο και στα βραχιόλια (bangles) που φοριούνται το ένα πάνω στο άλλο. Και εδώ, το μωσαϊκό είναι αψεγάδιαστο (δεν κάνει ζάρα).
Nina Ricci Άνοιξη Καλοκαίρι 2026
Ο πύθωνας με το πουά. Ρίσκο; Όχι για τη Nina Ricci, η οποία σε μια πασαρέλα που αποτελεί την αποθέωση του printmaxxing, σχεδιάζει έτσι το σακάκι και τη μπλούζα.
Stella Jean Άνοιξη Καλοκαίρι 2026
Όταν πίσω από τα prints, υπάρχει κάτι περισσότερο. Στη Stella Jean είναι ένας θρίαμβος της χειροτεχνίας –ιταλικής και από το Μπουτάν– και μια διασταύρωση πολιτισμών που αποτυπώνεται και στα μοτίβα των ρούχων. Ρίγες και μπατίκ για μια συνάντηση σχεδίων και όχι μόνο.
Versace Άνοιξη Καλοκαίρι 2026
Πώς να επικαιροποιηθεί η φαντασιακή μνήμη του Gianni Versace. Από τον οίκο της Μέδουσας, ο Dario Vitale σκέφτεται ένα σύνολο bon ton αλλά όχι και τόσο, ένα mix and match από τυπωμένο μετάξι ανάμεσα σε μπαρόκ αραβουργήματα και εικόνες τύπου Warhol που μαγνητίζουν το βλέμμα.
Πηγή: ELLE.com/it
