Launchmetrics / spotlight
Απόψε στο Παρίσι, ο Nicolas Ghesquière παρουσίασε το show του Louis Vuitton για τη σεζόν Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027 κάτω από ένα μποτιλιάρισμα από αιωρούμενα "ιπτάμενα" αυτοκίνητα στην Cour Carrée του Λούβρου. Ο φουτουρισμός αποτελεί γνώριμο έδαφος για τον σχεδιαστή, όμως αυτή τη σεζόν συνοδεύτηκε από μια ξεκάθαρα προσανατολισμένη στο παρόν οπτική.
Ο Ghesquière άνοιξε το show με ένα ανάλαφρο λευκό amuse-bouche: ένα midi φόρεμα με πάνελ και ημιδιάφανη υφή, ένα αέρινο σχέδιο με V ντεκολτέ που ολοκληρωνόταν με ένα διακοσμητικό παραμάνας, καθώς και ένα T-shirt και μια μεταξωτή φούστα σε layering με μια εφαρμοστή πλεκτή ζακέτα. Το σκηνικό μπορεί να παρέπεμπε στο μέλλον, όμως αυτά ήταν ρούχα που ανήκαν ξεκάθαρα στο τώρα.
Ακολούθησαν εξαιρετικά λεπτά tank tops με ανοιχτή πλέξη, car coats και nylon anoraks, όλα με αξιοσημείωτα απλή γραμμή και χρώμα. Ήταν μια έντονη απόκλιση από τα πιο avant-garde πειράματα του Ghesquière για το Φθινόπωρο/Χειμώνα 2026, τα οποία βασίζονταν σε υπερβολικές, σχεδόν εξωπραγματικές φόρμες. Ωστόσο, η τάση του για το αφηρημένο ήταν και πάλι παρούσα.
Ο Ghesquière άφησε επίσης το οικείο να γίνει λίγο παράξενο. Μοντέρνες φούστες και midi φορέματα καλύπτονταν από ιριδίζουσες λεπτομέρειες σε ένα μοτίβο που θύμιζε σχεδόν argyle, ενώ οι λαιμοί με κάπες και βολάν πρόσθεταν μια ιδιαίτερη πινελιά. Το αποτέλεσμα έμοιαζε να έχει τις ρίζες του στο παρελθόν —και ιδιαίτερα στη mod διάθεση των ’60s και την απέριττη απλότητα των ’90s— έχοντας ταυτόχρονα το ένα μάτι στραμμένο σε ό,τι έρχεται.
Όπως ήταν και το γενικό κλίμα στις πασαρέλες αυτή τη σεζόν, οι σιλουέτες ήταν εύκολες και απαλλαγμένες από περιττά στοιχεία, σχεδιασμένες για τις απαιτήσεις της ζωής στην πόλη. Στις σημειώσεις του show, ο Ghesquière περιέγραψε μια "αντίληψη του design που διαμορφώνεται θεμελιωδώς από τις συνθήκες, τις δυνατότητες και την κίνηση του ανθρώπινου σώματος" — μια ιδέα που αποτυπώθηκε στα τεχνικά υφάσματα και τις χαλαρές αναλογίες.
Ακόμη και το tailoring είχε μια συγκεκριμένη ανεπιτήδευτη αίσθηση. Τα formal παλτό είχαν ανασηκωμένα πέτα και συνδυάζονταν με αέρινα μεταξωτά παντελόνια. Ένα μαύρο γιλέκο έφερε μια χαρακτηριστική πινελιά Ghesquière: το μοντέλο πέρασε τα χέρια του μέσα από τα πλαϊνά ανοίγματα αντί για τις προβλεπόμενες μασχάλες. Για το φινάλε, ένα structured μαύρο κοστούμι με παντελόνι ολοκληρωνόταν από ένα εμπριμέ carré μαντίλι που έπεφτε προς τα πίσω, προσθέτοντας μια πιο ρευστή τελική πινελιά.
Ήταν ένας ταιριαστός επίλογος για μια συλλογή που κρατούσε το ένα πόδι στο μέλλον και το άλλο σταθερά στο πεζοδρόμιο. Το όραμα του Ghesquière για το αύριο εκφράστηκε μέσα από ρούχα που έμοιαζαν φτιαγμένα για να κινούνται στην πόλη του σήμερα. Τα ιπτάμενα αυτοκίνητα μπορούσαν να περιμένουν.
Πηγή: ELLE.com
