Ένα στα δέκα κορίτσια που προσπαθούν να κάνουν παιδί πριν τα 30 δεν τα καταφέρνουν έπειτα από ένα χρόνο προσπάθειας. «Οι ηλικίες 20-29 ετών θεωρούνται ιδανικές για την επίτευξη μιας εγκυμοσύνης, επειδή τα ωάρια γενικά έχουν καλή ποιότητα και έτσι οι πιθανότητες εγκυμοσύνης σε κάθε μήνα προσπάθειας φθάνουν το 20-25%», λέει ο μαιευτήρας-χειρουργός γυναικολόγος Δρ. Ιωάννης Π. Βασιλόπουλος, MD, MSc, ειδικός στην Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή και ιδρυτικό μέλος του Institute of Life-ΙΑΣΩ. Οι πιο χαρακτηριστικές αιτίες υπογονιμότητα στις νέες γυναίκες είναι οι εξής:
1. Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Παρατηρείται στο 10-15% και προκαλεί ασταθή περίοδο, υπερπαραγωγή ανδρογόνων (είναι οι ορμόνες του ανδρικού φύλου) ή/και πολλές κύστεις στις ωοθήκες, ενώ αποτελεί την πιο συχνή αιτία υπογονιμότητας στις γυναίκες. «Το συχνότερο πρόβλημα γονιμότητας που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες με το σύνδρομο είναι η διαταραχή της ωοθυλακιορρηξίας, η οποία αντιμετωπίζεται κυρίως με φαρμακευτικά μέσα», εξηγεί ο Δρ. Βασιλόπουλος. Η λύση: «Εναλλακτικά, πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας μπορεί να γίνει και μετά από drilling των ωοθηκών, μια χειρουργική επέμβαση η οποία γίνεται λαπαροσκοπικά με πολύ καλά αποτελέσματα. Αν αυτές οι επιλογές δεν επιτύχουν, το ζευγάρι μπορεί να ακολουθήσει τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης».
2. Ενδομητρίωση. Ποσοστό έως και 50% των υπογόνιμων γυναικών πάσχουν από αυτήν. Υπολογίζεται ότι την εκδηλώνει το 5-10% των νεαρών γυναικών (τα δύο τρίτα των κρουσμάτων εκδηλώνονται μεταξύ 20-35 ετών). «Η ενδομητρίωση μπορεί να επηρεάσει τη γονιμότητα με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται η διαταραχή της ανατομίας της πυέλου, οι συμφύσεις, η δημιουργία ουλών στις σάλπιγγες, η φλεγμονή των πυελικών δομών και η διαταραχή της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος», εξηγεί ο Δρ. Βασιλόπουλος. Η λύση: Σε κάποιες περιπτώσεις η ενδομητρίωση είναι χειρουργήσιμη, αλλά κάθε περίπτωση εξετάζεται διαφορετικά.
3. Σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Πολλά μπορεί να μην προκαλούν συμπτώματα και έτσι να μείνουν αδιάγνωστα, προκαλώντας με το πέρασμα του χρόνου επιπλοκές οι οποίες οδηγούν στην υπογονιμότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα χλαμύδια, τα οποία είναι η συχνότερη βακτηριακή σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη. Στις γυναίκες τα χλαμύδια μπορεί να εξαπλωθούν στη μήτρα και τις σάλπιγγες, προκαλώντας φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, η οποία συχνά είναι ασυμπτωματική και μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στο αναπαραγωγικό σύστημα και να οδηγήσει σε χρόνιο πυελικό άλγος, αδυναμία επίτευξης εγκυμοσύνης και έκτοπη εγκυμοσύνη. Μπορεί επίσης να υπάρξει σαλπιγγίτιδα. Η λύση: Κατά περίπτωση ακολουθείται άλλη θεραπεία, αλλά ειδικά τα χλαμύδια αντιμετωπίζονται με αντιβίωση.
4. Πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια. Μία στις 250 γυναίκες ηλικίας κάτω των 30 ετών εκδηλώνει πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια, κατά την οποία εξαντλούνται ή υπολειτουργούν τα ωοθυλάκιά της. Στο 80-90% των περιπτώσεων η αιτία της ωοθηκικής ανεπάρκειας είναι άγνωστη. Σε σπάνιες περιπτώσεις η αιτία είναι εγχειρήσεις στην πυελική χώρα ή λοιμώδη νοσήματα (π.χ. παρωτίτιδα).
5. Προβλήματα στις σάλπιγγες. Οι λοιμώξεις της πυέλου, τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, οι εγχειρήσεις στην πύελο αλλά και βαριές καταστάσεις, όπως η περιτονίτιδα, μπορεί να δημιουργήσουν συμφύσεις (δημιουργία ουλώδους ιστού) και ελαττωματική λειτουργία των σαλπίγγων. Επιπλέον, η εισβολή βακτηρίων και ιών μπορεί να προκαλέσει διάφορες φλεγμονές, όπως η σαλπιγγίτιδα, που μπορεί να συνοδεύεται από συλλογή υγρού ή/και πύου. Η λύση: Το πρόβλημα αντιμετωπίζεται συνήθως με αντιβίωση.
[gallery td_select_gallery_slide="slide" ids='138774, 138775']
