Το να βλέπεις τη Rose Byrne να καταρρέει στην ταινία Αν Είχα Πόδια θα σε Κλωτσούσα είναι σαν να γίνεσαι μάρτυρας σε ένα θανατηφόρο αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Η ηθοποιός υποδύεται τη Linda, μια γυναίκα της οποίας το άγχος όλο και αυξάνεται. Η κόρη της υποφέρει από μια μυστηριώδη ασθένεια και τρέφεται με σωληνάκι, ενώ η ίδια βιώνει μια επαγγελματική κρίση, ο σύζυγός της είναι απών και στο ταβάνι του δωματίου της μια τρύπα στάζει σαν ένας γυναικείος κόλπος με υγρά που μοιάζουν να τρέχουν από την κόλαση. "Ευτυχώς που δεν είμαι στη θέση της" σκέφτεται και αμέσως παραδέχεται: "Κι όμως, θα μπορούσα να είμαι εγώ αυτή". Η Byrne αποκαλεί την ταινία της εταιρείας παραγωγής Α24 με τα κλειστοφοβικά κοντινά πλάνα και τον αγχωτικό ήχο "έκφραση ενός συναισθήματος", και συγκεκριμένα της οργής και της αδυναμίας που ένιωθε η σεναριογράφος και σκηνοθέτρια Mary Bronstein φροντίζοντας την άρρωστη κόρη της. Και αν είστε από εκείνους που γνώρισαν την Byrne ως τη φωνή της θείας Brandy στη σειρά κινουμένων σχεδίων Bluey, ίσως αναγνωρίσετε αυτό το συναίσθημα. "Μια φίλη μου είδε την ταινία στο Λος Άντζελες και σκεφτόταν: "Επιτέλους με βλέπουν! Ήμουν αόρατη ως γονιός, ως μαμά, αλλά τώρα νιώθω ότι με βλέπουν”", λέει η Byrne, η οποία μεγαλώνει δύο αγόρια οκτώ και εννέα ετών στο Μπρούκλιν μαζί με τον σύντροφο και κατά καιρούς συμπρωταγωνιστή της, Bobby Cannavale. "Oι μητέρες είναι σεβαστές, αλλά ταυτόχρονα, κανείς δεν τους δίνει σημασία. Υπάρχει αυτή η δυαδικότητα. Είναι δύσκολο να μιλήσεις για τη μητρότητα, γιατί μπορεί να μη νιώθεις καμία χαρά και υπάρχει πολλή ντροπή γύρω από αυτό. Η ταινία τα ανατρέπει όλα αυτά και σε κάνει να κοιτάξεις κατάματα αυτή τη γυναίκα, παρόλο που δεν κάνει τις σωστές επιλογές", συμπληρώνει η ίδια.
Στην κουβέντα μας κατά τη διάρκεια ενός μεσημεριανού γεύματος στο εστιατόριο Darling στον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου Park Lane της Νέας Υόρκης, η Byrne μου λέει ότι ταυτίστηκε αμέσως με το άγριο και σκοτεινό χιούμορ της Bronstein. "Το σενάριο είναι καυτό, δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις", λέει και συνεχίζει: "Το καταβρόχθισα". Στην ταινία υπάρχει μια σκηνή με ένα αγριεμένο χάμστερ που έγινε αμέσως κλασική, καθώς το παρομοιάζει με τον Jack Nicholson στη Λάμψη, που σπάει την πόρτα με ένα τσεκούρι. "Η ταινία περιλαμβάνει όλα τα είδη: τρόμο, δράμα και κωμωδία", λέει η ηθοποιός. Αυτό καθιστά το φιλμ ιδανικό όχημα για την πολυτάλαντη Byrne η οποία έχει βρεθεί στο επίκεντρο μεγάλων franchise όπως το Insidious και το Peter Rabbit. Μετά την πρώτη της επιτυχία στην πατρίδα της την Αυστραλία, έγινε γνωστή στις ΗΠΑ με το δικαστικό δράμα Damages, κάνοντας στη συνέχεια μια δυναμική στροφή στην κωμωδία με μια σειρά επιτυχημένων projects όπως τα Get Him to the Greek και Neighbors. Η σκληρή δικηγόρος στο Damages, η παθητική αλλά και επιθετική Helen στις Φιλενάδες, η δολοφόνος ενός αρχηγού εγκληματικής οργάνωσης στο Spy είναι μερικοί από τους εμβληματικούς χαρακτήρες που έχει ερμηνεύσει και είναι ενδεικτικοί της ψυχραιμίας και του αυτοελέγχου που τη χαρακτηρίζουν ως ηθοποιό. Με τον ρόλο της Linda όμως, αλλά και με εκείνους στις σειρές της Apple TV Platonic και Physical, αγκαλιάζει το χάος. "Όλες αυτές οι ηρωίδες είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, ωστόσο ήταν υπέροχοι οι διάλογοι που είχα με γυναίκες σεναριογράφους και σκηνοθέτριες όπως η Mary Bronstein, η Francesca Delbanco, η οποία είναι η φωνή της Sylvia στο Platonic, ή η Annie Weisman που έπαιζε στο Physical", λέει η Byrne η οποία είναι executive producer και στα τρία αυτά project. "Τίποτα δεν είναι καλύτερο από το να μπορείς να μοιράζεσαι και να εξομολογείσαι. Να είσαι ορατή και να μιλάς για τις ταπεινωτικές στιγμές σου. Είναι πολύ ικανοποιητικές δημιουργικές συζητήσεις σαν κι αυτή", παραδέχεται η ίδια. Μια ακόμα ανταμοιβή ήταν οι προβλέψεις που την ήθελαν από πολύ νωρίς ανάμεσα στις υποψηφιότητες για Όσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία Αν Είχα Πόδια θα σε Κλωτσούσα, κάτι που επιβεβαιώθηκε και με την υποψηφιότητα, αλλά και τη Χρυσή Σφαίρα Ά Γυναικείου Ρόλου στην κατηγορία Κωμωδία-Μιούζικαλ. "Δεν μου έχει ξανασυμβεί και νιώθω μεγάλη συγκίνηση, γιατί υπήρξα πολύ φροντιστική με τον χαρακτήρα της Linda", λέει η ηθοποιός. To επόμενο βράδυ της συνάντησής μας για τη συνέντευξη με το ELLE, είχε να παραστεί στην πρεμιέρα της ταινίας περιτριγυρισμένη από την οικογένεια και τους φίλους της, γεγονός που την έκανε να νιώθει, όπως λέει, γεμάτη ευγνωμοσύνη γι' αυτή τη στιγμή. "Είμαι ηθοποιός εδώ και πολύ καιρό και έχω συνειδητοποιήσει ότι όλα αυτά είναι εφήμερα. Ήταν μακρύς ο δρόμος, οπότε όλα τα συναισθήματα είναι εδώ", καταλήγει.
ΜΙΑ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΟΝΤΙΣΙΟΝ
"Θυμάμαι μια ακρόαση μαζί με έναν πολύ διάσημο ηθοποιό όταν ήμουν 20 χρόνων. Ξαφνικά εκείνος άρχισε να τραγουδάει για τους χαρακτήρες και τα ονόματά τους κι εγώ ρωτούσα: "Τι γίνεται εδώ; Είναι μέρος της ακρόασης αυτό; Πρέπει να τραγουδήσω κι εγώ;”. Ακόμα περιμένω ν' ακούσω νέα από αυτή την ακρόαση".
ΜΙΑ ΣΤΑΡ ΤΟΥ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ ΠΟΥ ΘΑΥΜΑΖΕΙ
"Η συνεργασία μου με την Glenn Close στο Damages ήταν απίστευτη. Είναι φοβερή ηθοποιός και αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στο υλικό και στον ρόλο της. Μπορεί να μη βλέπεις τη δουλειά που έχει κάνει στο σπίτι, αλλά νιώθεις ότι βιώνει την ερμηνεία της. Τη λατρεύω".
ΕΝΑΣ ΡΟΛΟΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ
"Πριν από καρό συνεργάστηκα με τη Sofia Coppola. Είχα έναν μικρό ρόλο στην ταινία Μαρία Αντουανέτα. Ήταν μια περίεργη αλλά δημιουργική εμπειρία. Η σκηνοθέτρια αυτοσχεδίαζε και η ηρωίδα μου ήταν ο πρώτος μου κωμικός ρόλος, η κακομαθημένη δούκισσα που διέφθειρε τη Μαρία Αντουανέτα. Ήταν ένας χαρακτήρας επιπόλαιος και διασκεδαστικός και, κοιτάζοντας τώρα στο παρελθόν, αντιλαμβάνομαι ότι ήταν καθοριστικός στο να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό".
ΟΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΗΣ
"Πάντα θέλεις να γίνει επιτυχία το project στο οποίο συμμετέχεις, αλλά δεν συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις. Είναι πραγματικά δύσκολο να γυριστεί μια καλή ταινία, γι' αυτό είναι και τόσο λίγες, σωστά; Και μάλλον γι' αυτό τόσο πολλοί από εμάς αναζητούν ένα καλό φιλμ. Όμως στο τέλος, έχουμε μόνο τη δουλειά μας. Έτσι είναι η υποκριτική και κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τις προσδοκίες μας".
Στην κεντρική φωτογραφία η ηθοποιός φοράει σακάκι και παντελόνι, όλα MCQUEEN. Γόβες, GIANVITO ROSSI. Καλσόν, CALZEDONIA.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ: JOEY GROSSMAN FOR ELLE US
STYLING: GEORGE CORTINA
Μακιγιάζ: Rachel Goodwin for CHANEL
Μαλλιά: Chris McMillan for Chris McMillan Hair
Μανικιούρ: Stephanie Stone/Forward Artists
Set design: Colin Donahue
Παραγωγή: Crawford & Co Production
Η φωτογράφιση έγινε στο ξενοδοχείο Chateau Marmont.
