Το 2014, όταν το ISIS επιτέθηκε στην περιοχή της στο Ιράκ, απήχθη και κρατήθηκε ως σκλάβα του σεξ υπομένοντας βασανιστήρια και βιασμούς. Αφού κατάφερε να αποδράσει στη Γερμανία, μοιράστηκε την ιστορία της προσπαθώντας να αφυπνίσει το κοινό για τη σεξουαλική βία ως όπλο πολέμου. Το 2016 έγινε η πρώτη Πρέσβειρα Καλής Θέλησης του ΟΗΕ για την Αξιοπρέπεια Επιζώντων Εμπορίας Ανθρώπων, ενώ μέσα από την οργάνωσή της, Nadia's Initiative, στέκεται στο πλευρό των θυμάτων σεξουαλικής βίας.
"Όταν άρχισα να αφηγούμαι την ιστορία μου, για το πώς ξέφυγα από την αιχμαλωσία του ISIS πριν από περισσότερα από 10 χρόνια, δεν ήξερα καν ότι υπήρχε η λέξη "ακτιβίστρια” ή ότι θα μπορούσα να παλέψω για τα δικαιώματα των γυναικών. Τα πάντα ήταν καινούρια για εμένα, αλλά ήμουν και εγώ καινούρια σε όλα. Η κοινοποίηση της εμπειρίας μου βοήθησε άλλες γυναίκες να μοιραστούν τις δικές τους. Όταν ταξιδεύω ανά τον κόσμο για τη δουλειά μου, το μόνο πράγμα που μου λένε τα κορίτσια και οι γυναίκες που συναντώ είναι ότι συνειδητοποίησαν πως δεν είναι μόνες. Αυτό ήταν κάτι με το οποίο πάλεψα όταν παγιδεύτηκα στη σεξουαλική δουλεία.
Δεν πίστευα ότι το πρώτο μου βιβλίο The Last Girl (Το τελευταίο κορίτσι, εκδ. Tim Duggan Books) θα διαβαζόταν όσο ζούσα. Ήλπιζα ότι θα το ανακάλυπταν οι επόμενες γενιές. Αλλά τα τελευταία τέσσερα χρόνια εκπλήσσομαι από το πόσες νέες γυναίκες, αλλά και άντρες, θέλουν να μάθουν πώς ο βιασμός λειτουργεί ως πολεμικό όπλο.
Κάποιοι γενναίοι νέοι άνθρωποι με ρωτούν πώς μπορούν να κάνουν τη διαφορά, πώς να βγάλουν έναν λόγο στον ΟΗΕ, πώς να συνεργαστούν με την Amal Clooney.
Αλλά δεν έχω μια μοναδική μαγική απάντηση, γιατί ακόμα μαθαίνω πώς να είμαι πραγματική ακτιβίστρια. Για να επιφέρεις μια ουσιαστική αλλαγή, πρέπει να έχεις υπομονή κι ας νιώθεις μερικές φορές ότι η αλλαγή αυτή είναι αόρατη. Πρέπει να αποδεχθείς ότι δεν θα κινητοποιηθούν όλοι όσοι γνωρίζεις και ότι εννέα στις δέκα φορές οι εκκλήσεις προς τους παγκόσμιους ηγέτες και τους πολιτικούς θα μείνουν αναπάντητες. Αλλά πρέπει να συνεχίσεις να προσπαθείς να βρεις τρόπο να τους πείσεις. Πρέπει να πιστέψεις σε αυτό το μήνυμα, σε αυτό το έργο, σε αυτή την αλλαγή.
Πάντα τονίζω ότι ο ακτιβισμός δεν χρειάζεται να είναι θεαματικός. Μπορεί να είναι η υποστήριξη μιας άλλης γυναίκας στην κοινότητά σου, η ψήφος σου, η αφήγηση της ιστορίας σου ή απλώς η άρνηση να αποδεχθείς τη σιωπή. Το θάρρος μεγαλώνει μέσα από μικρές, συνεπείς πράξεις. Δεν χρειάζεται τελειότητα για να κάνεις τη διαφορά, αλλά απλώς να δίνεις το "παρών”.
Ο κόσμος θα προσπαθεί πάντα να σε ωθήσει προς αυτό που θεωρεί καλύτερο για εσένα ως γυναίκα, ως επιζήσασα βίας, αλλά είσαι εσύ που πρέπει να αποφασίσεις. Ποτέ δεν σταματάς να επιλέγεις το δικό σου ξεκίνημα στη ζωή. Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη στιγμή που είσαι ακτιβίστρια. Οφείλεις να συνεχίσεις να δουλεύεις, όλο και καλύτερα, να βγαίνεις έξω, να μιλάς στον κόσμο. Είναι όπως μια καριέρα: τη χτίζεις, μαθαίνεις από αυτήν, κάνεις λάθη, προσπαθείς να γίνεις καλύτερη. Για εμένα, υπάρχει πάντα η ευκαιρία για μια νέα αρχή".
*Το νέο βιβλίο της I Choose My Beginning: A Story Of Courage and Activism (Επέλεξα το ξεκίνημά μου: Μια ιστορία θάρρους και ακτιβισμού) θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο από τις εκδόσεις Virago Pres Ltd.
Φωτογραφία: CHRISTOPHER PIKE/GETTY IMAGES/IDEAL IMAGE
