"Από τη σκοπιά της φεμινιστικής θεώρησης της κοινωνικής αναπαραγωγής, η οποία βασίζεται στη μαρξιστική φιλοσοφία, η απλήρωτη εργασία της φροντίδας στηρίζει με διαφορετικούς τρόπους τη βιολογική, κοινωνική, εκπαιδευτική και πολιτισμική αναπαραγωγή της δύναμης των εργαζoμένων, μειώνοντας το κόστος για τις επιχειρήσεις και τους εργοδότες και μετακυλώντας το στην ιδιωτική σφαίρα και στα άτομα που αναλαμβάνουν την ευθύνη για την παροχή φροντίδας. Τα έμφυλα στερεότυπα, η φυσικοποίηση της φροντίδας, αλλά και η υποτίμησή της ”ως μη εργασίας” αξιοποιούνται για να νομιμοποιήσουν αυτό τον άνισο έμφυλο καταμερισμό. Επιπλέον, σε περιόδους οικονομικής κρίσης και απόσυρσης του κράτους από την ευθύνη οργάνωσης της κοινωνικής φροντίδας, η απλήρωτη εργασία της φροντίδας καλύπτει τις ανεπάρκειες και τα κενά που δημιουργούνται. Χαρακτηριστικό είναι, μάλιστα, και το πόσο υποαμειβόμενη και υποτιμημένη συμβολικά παραμένει η εργασία στον τομέα της καθαριότητας, ακόμη και στις περιπτώσεις που αναγνωρίζεται τυπικά ως εργασία – και δεν είναι άτυπη ή αδήλωτη.
Το βάρος της εργασίας της φροντίδας βαραίνει δυσανάλογα τις γυναίκες και ιδιαίτερα τις μετανάστριες. Κάτι που για να αλλάξει απαιτείται αποκατάσταση και ενίσχυση της οργανωμένης κοινωνικής φροντίδας, βελτίωση των εργασιακών συνθηκών στον συγκεκριμένο τομέα και δημιουργία προστατευτικού πλαισίου για όλα τα άτομα που εργάζονται σε αυτό τον κλάδο και ιδιαίτερα για τις μετανάστριες, οι οποίες συχνά βιώνουν πιο έντονες διακρίσεις και αποκλεισμούς. Απαιτείται επίσης ανάπτυξη πολιτικών για τη συμφιλίωση και την ισορροπία της επαγγελματικής με την οικογενειακή ζωή, αλλά και αποφάσεις για την απόρριψη των έμφυλων στερεοτύπων, του σεξισμού και του ρατσισμού".
