Michael Kovac/Getty Images for ELLE/ideal image
Ο Jim Curtis, σύντροφος της Jennifer Aniston, μίλησε δημόσια για μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής του και για τη διάγνωση που, όπως αποκάλυψε, χρειάστηκε χρόνια για να αποδεχτεί πραγματικά.
Κατά τη διάρκεια κοινής εμφάνισής του με την Aniston στη Νέα Υόρκη, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου The Book of Possibility, ο 50χρονος hypnotherapist αναφέρθηκε στις βλάβες που είχαν εντοπίσει οι γιατροί στον νωτιαίο μυελό του όταν ήταν ακόμη στα 20 του. Οι βλάβες αυτές οδήγησαν, σύμφωνα με τον ίδιο, σε μερική παράλυση και χρόνια νευρική βλάβη.
"Δεν χρειάζεται να ζεις σαν θύμα. Δεν χρειάζεται να ζεις μέσα στον πόνο σου. Μπορεί να γίνει δύναμή σου", είπε, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι δεν εννοεί πως κάποιος πρέπει να αγνοεί τις ιατρικές οδηγίες.
Η διάγνωση που δυσκολεύτηκε να αποδεχτεί
Ο Curtis παραδέχτηκε ότι η αποδοχή όσων του συνέβαιναν δεν ήρθε γρήγορα. Μάλιστα, αποκάλυψε ότι για χρόνια αισθανόταν τόσο άβολα με την κατάσταση της υγείας του, ώστε όταν τον ρωτούσαν γιατί περπατά με χωλότητα, δεν έλεγε πάντα την αλήθεια. "Έλεγα ότι είχα πάθει ατύχημα με μηχανή", εξομολογήθηκε.
Ο λόγος ήταν ακόμη πιο προσωπικός. Όπως είπε, ντρεπόταν για το γεγονός ότι είχε μια ιατρική πάθηση και αισθανόταν με κάποιον τρόπο "ελαττωματικός". Στο μυαλό του, η ιστορία ενός ατυχήματος με μηχανή ακουγόταν πιο εύκολη από την πραγματικότητα που ο ίδιος δεν είχε ακόμη καταφέρει να συμφιλιωθεί.
"Χρειάστηκαν 25 χρόνια"
Η αλλαγή, σύμφωνα με τον Curtis, ήρθε μέσα από μια μακρά διαδικασία αυτοαποδοχής. Μίλησε για self-love και για την ανάγκη να σταματήσει να αντιμετωπίζει τον εαυτό του μέσα από το πρίσμα της ντροπής. Δεν προσπάθησε, ωστόσο, να παρουσιάσει αυτή τη διαδρομή σαν κάτι εύκολο ή γρήγορο. Όπως χαρακτηριστικά είπε, η αποδοχή ήταν "25 χρόνια σε εξέλιξη".
Η Jennifer Aniston δίπλα του
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η Jennifer Aniston ήταν εκείνη που του έθετε αρκετές από τις ερωτήσεις, δίνοντάς του χώρο να μιλήσει τόσο για την υγεία του όσο και για όσα έμαθε μέσα από αυτή την εμπειρία. Ο Curtis τόνισε ότι δεν πιστεύει στη λογική του "άφησε τα πάντα και φύγε" όταν κάποιος αισθάνεται εγκλωβισμένος στη ζωή του. Αναγνώρισε ότι υπάρχουν λογαριασμοί, οικογένειες και καθημερινές υποχρεώσεις που δεν εξαφανίζονται επειδή αποφασίζουμε να αλλάξουμε πορεία. Εκείνο που θέλει να μεταφέρει, όπως είπε, είναι ότι ο φόβος δεν πρέπει να γίνεται ο λόγος που κάποιος σταματά να διεκδικεί τη ζωή που θέλει.
Από τη ντροπή στην αποδοχή
Η εξομολόγηση του Jim Curtis έχει ενδιαφέρον ακριβώς επειδή δεν εξιδανικεύει όσα πέρασε. Μιλά για παράλυση, νευρική βλάβη, ντροπή και χρόνια δυσκολία αποδοχής, αλλά ταυτόχρονα για τη δυνατότητα ενός ανθρώπου να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπει όσα του συνέβησαν. "Δεν χρειάζεται να ζεις σαν θύμα", ήταν το μήνυμά του. Όχι με την έννοια ότι ο πόνος εξαφανίζεται, αλλά ότι δεν χρειάζεται να γίνει ολόκληρη η ταυτότητά σου.
Διαβάστε Επίσης
