Καθισμένη σε ένα δερμάτινο κάθισμα εστιατορίου στο Little Dom’s, ίσως το πιο νεοϋορκέζικο ιταλικό μπιστρό του Λος Άντζελες, η Julia Garner εξηγεί με δυο λόγια τη διαφορά ανάμεσα στη γενέτειρά της και στην πόλη που πλέον αποκαλεί σπίτι της: "Ένας φίλος μού είπε κάποτε: "Η Νέα Υόρκη είναι μια διασκεδαστική κόλαση. Και το Λος Άντζελες είναι ένας θλιβερός παράδεισος”". Η Garner, η ηθοποιός που έχει αποδείξει την ικανότητά της να μεταμορφώνεται από ρόλο σε ρόλο στις σειρές Ozark και Inventing Anna, στην ταινία Weapons και στη νέα σειρά του Netflix The Altruists (πρεμιέρα 19/11), στρέφει τα διαπεραστικά γαλάζια μάτια της σε μια φωτογραφία της Ava Gardner κρεμασμένη στον τοίχο του εστιατορίου. Είναι μία από τις κλασικές σταρ που η ίδια παρακολουθούσε μεγαλώνοντας στην τηλεόραση, μαζί με την οικογένειά της στο Ρίβερντεϊλ, μια συνοικία του Μπρονξ. Καθώς η καριέρα της άρχισε να απογειώνεται, μετακόμισε εδώ και έξι χρόνια στο Λος Άντζελες. Τώρα, όμως, αρχίζει να έχει δεύτερες σκέψεις. "Στη Νέα Υόρκη πρέπει να σκέφτεσαι τόσο γρήγορα, που αναγκάζεσαι να είσαι παρούσα στη στιγμή", λέει η Garner, ντυμένη σε χαλαρό καλιφορνέζικο ύφος, με τζιν και μια μακρυμάνικη μπλούζα με ρίγες. "Εδώ η αίσθηση του χρόνου δεν είναι τόσο έντονη. Ο καιρός είναι πάντα ο ίδιος. Δεν υπάρχουν εποχές. Έτσι, κάπως, αφήνεσαι περισσότερο στις ονειροπολήσεις…". Μόνο που το να ονειροπολεί δίπλα στην πισίνα δεν είναι καθόλου του γούστου της. "Καιγόμαστε", σχολιάζει γελώντας, αγγίζοντας τα χλωμά της χέρια. "Κανονικά θα έπρεπε να είμαι βρικόλακας, γιατί είμαι, ξέρετε, αλλεργική στον ήλιο", λέει με χιούμορ.
Έπειτα, υπάρχει εκείνη η ανήσυχη, φιλόδοξη ενέργεια του ανθρώπου που κυνηγάει τα όνειρά του στη Νέα Υόρκη, η οποία μοιάζει να είναι κουλουριασμένη μέσα της, έτοιμη να εκτιναχθεί σαν τις χαρακτηριστικές ξανθές μπούκλες της. Η Garner παραδέχεται ότι δεν της αρέσει να κάθεται άπραγη και ότι, έτσι κι αλλιώς, δεν παίρνει πολλές μέρες ρεπό.
"Από τον Ιανουάριο, δουλεύω σχεδόν κάθε μέρα", λέει χαμογελώντας, χωρίς να παραπονιέται καθόλου. "Όσο περνάει ο καιρός, απλώς θέλω να πιέζω τον εαυτό μου όλο και περισσότερο", παραδέχεται.
Κατά τη διάρκεια του γεύματος, η Garner μοιάζει ανήσυχη ακόμη και με το να είναι ο εαυτός της. Όταν μιλάει, κάποιες στιγμές ακούω ψήγματα από την τραχιά, χαρακτηριστική προφορά του Μιζούρι της Ruth Langmore από το Ozark, έναν ρόλο για τον οποίο κέρδισε τρία βραβεία Emmy, αλλά και από το υπερβολικό, ανάμεικτο ρωσο-ευρωπαϊκό ιδίωμα της Anna Delvey, της απατεώνισσας που υποδυόταν στο Inventing Anna, η οποία ενέπνευσε αμέτρητα memes.
Είναι 32 και σχεδόν τη μισή ζωή της η ηθοποιός μαγνητίζει το βλέμμα στην οθόνη, παραδίδοντας τη μία μεταμορφωτική, ριψοκίνδυνη ερμηνεία μετά την άλλη. Έκανε το ντεμπούτο της στα 16 ως μέλος μιας αίρεσης στην ταινία Martha Marcy May Marlene. Στη συνέχεια υποδύθηκε ένα ακόμη μέλος αίρεσης, έπειτα μια κανίβαλο και, κατόπιν, σε μια κίνηση που οι περισσότεροι ηθοποιοί δεν θα τολμούσαν ποτέ, μια υπάλληλο που εργάζεται για έναν ακόλαστο παραγωγό ταινιών στην ταινία The Assistant.
Όταν τελικά συμμετείχε σε ένα mainstream blockbuster, το Fantastic Four: First Steps, έγινε αγνώριστη ως Silver Surfer, μια εξωγήινη με μεταλλικό δέρμα. Αμέσως μετά ακολούθησε η τεράστια επιτυχία τρόμου του Zach Gregger Weapons, στην οποία υποδύεται μια δασκάλα που κατηγορείται ότι είναι μάγισσα και δολοφονεί παιδιά.
Τον τελευταίο χρόνο, ολοκλήρωσε τα γυρίσματα του The Altruists στο Βανκούβερ, γύρισε μια σειρά επεισοδίων της σειράς The Studio στη Βενετία, μαζί με τη νέα κολλητή της, τη Μαντόνα (περισσότερα γι’ αυτό αργότερα) και στη συνέχεια γύρισε την ταινία Tyrant, με τις Charlize Theron και Demy Moore. Παράλληλα δημιούργησε άλλη μία σειρά, το Guilty Creatures του Apple TV, μέσω της δικής της εταιρείας παραγωγής. Οπότε, όχι. Ίσως ο χαλαρός παράδεισος της Καλιφόρνια τελικά να μην της ταιριάζει.
Η Garner λέει ότι της λείπουν οι ξέφρενοι ρυθμοί της Νέας Υόρκης και ότι θέλει να βρίσκεται πιο κοντά στην οικογένεια και στους φίλους της. (Δεν λέει ότι επιθυμεί μια νέα αρχή μετά τον πρόσφατο χωρισμό της από τον σύζυγό της, τον μουσικό Mark Foster των Foster The People, με τον οποίο ήταν παντρεμένη για περισσότερα από έξι χρόνια).
Όταν τη ρωτάω αν θα ήθελε να μιλήσει για τον χωρισμό της, με κοιτάζει σαν να σκέφτεται: "Πας καλά;" και στη συνέχεια αρνείται ευγενικά. "Ναι, νομίζω ότι θα επιστρέψω στη Νέα Υόρκη", δηλώνει. Μάλλον στο Upper West Side. "Οπουδήποτε εκτός από το Murray Hill. Δεν έχω τίποτα εναντίον του Murray Hill, αλλά… έχω κάτι εναντίον του Murray Hill", λέει όλο νόημα.
Η ιστορία του The Altruists ξεκινά στη Νέα Υόρκη και εκτυλίσσεται σαν μια θεαματικά nerdy ερωτική αφήγηση. Παρουσιάζει την αληθινή ιστορία του Sam Bankman-Fried, συνιδρυτή του ανταλλακτηρίου κρυπτονομισμάτων FTX, και της συντρόφου του στις επιχειρήσεις, στα εγκλήματα και στην πολυσυντροφική ερωτική ζωή, Caroline Ellison. Η Elisson ήταν μια συνεσταλμένη ιδιοφυΐα των μαθηματικών, η οποία μοιάζει ελάχιστα με τη γυναίκα που κάθεται απέναντί μου. Η πρώτη τους συνάντηση γίνεται σε μια συνέντευξη για δουλειά σε ένα hedge fund. Ο Sam υποτιμά την Caroline, μέχρι που εκείνη αναλύει σωστά τους κινδύνους ενός κόσμου όπου ο νικητής τα παίρνει όλα και καταλήγει στο συμπέρασμα: "Το να ποντάρεις κάθε φορά τα πάντα είναι με μαθηματικούς όρους η καλύτερη στρατηγική". Ο Sam, τον οποίο υποδύεται ο Ιρλανδός ηθοποιός Anthony Boyle, την ερωτεύεται αμέσως. Τον κέρδισε με τη λέξη "μαθηματικά". Οι δυο τους γίνονται ζευγάρι, έχοντας την ιδεαλιστική πεποίθηση ότι ο καλύτερος τρόπος να κάνεις καλό στον κόσμο είναι να βγάλεις όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα και μετά να τα χαρίσεις (spoiler alert: αποδεικνύονται καλύτεροι στο πρώτο σκέλος παρά στο δεύτερο).
Συνεχίζουν να διπλασιάζουν το στοίχημά τους, μέχρι που καταλήγουν να έχουν εξαπατήσει τους πελάτες της FTX, αποσπώντας τους οκτώ δισεκατομμύρια δολάρια, σε ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά εγκλήματα στην παγκόσμια ιστορία. "Ήταν η πιο δύσκολη δουλειά που έχω κάνει ποτέ", λέει η Garner. Γνωστή για την ικανότητά της να εξαφανίζεται μέσα στους χαρακτήρες της, εξηγεί: "Ήθελα να δω μέχρι πού μπορούσα να φτάσω. Θέλω οι άνθρωποι να παρακολουθούν αυτή τη σειρά και να μη βλέπουν καθόλου εμένα. Μα καθόλου".
Μια άλλη ηθοποιός ίσως να είχε κάνει την Caroline πιο λαμπερή, λειαίνοντας τις ατέλειές της. Η Garner ζήτησε μια άτονη, καστανή περούκα, χοντρά γυαλιά, ψεύτικα δόντια, προσθετική μύτη και καφέ φακούς επαφής υψηλής αδιαφάνειας. Υιοθέτησε μια πιο σφιγμένη στάση σώματος, ένα χαρακτηριστικό βάδισμα, μια εντελώς νέα φωνή (με έντονο, μηχανικό, κοφτό τελείωμα στις λέξεις) και μια ολόκληρη γκάμα από διαφορετικά είδη γέλιου. Όπως λέει, υπήρχε "ένα μικρό, σπασμωδικό γελάκι", μετά "ο τρόπος που γελάει όταν είναι νευρική" και, τέλος, "ο τρόπος που γελάει όταν λέει ψέματα".
Ο συμπρωταγωνιστής της, ο Boyle, ο οποίος έχει κλασική θεατρική εκπαίδευση, άφησε μουστάκι για τις ανάγκες του ρόλου, ενώ στο παρελθόν είχε προτείνει ο ίδιος να εμφανιστεί εντελώς γυμνός σε μια σκηνή της σειράς House of Guinness του Netflix. Ωστόσο, θυμάται την πρώτη φορά που συνάντησε την Julia ως Caroline και τότε συνειδητοποίησε: "Έπρεπε να ανεβάσω κι εγώ το επίπεδό μου. Ήταν εκπληκτικό. Κανείς δεν την αναγνώρισε. Ούτε ένας άνθρωπος! Έμεινα άφωνος. Και, κατά τη γνώμη μου, είναι ίσως το πιο ταλαντούχο άτομο σε όποιο περιβάλλον και αν βρίσκεται".
Ο βραβευμένος με Όσκαρ Graham Moore, δημιουργός του The Altruists, λέει ότι είχε εξηγήσει στην Garner πως δεν χρειαζόταν να φτάσει σε τέτοια άκρα ούτε να περνά σχεδόν τρεις ώρες στην καρέκλα του μακιγιάζ κάθε πρωί. "Μου είπε: "Α, δεν έχω ξαναπαίξει με προσθετικά υλικά. Θέλω πραγματικά να μάθω πώς γίνεται”", αναφέρει εκείνος. Ο Moore την παρομοιάζει με αθλήτρια καταδύσεων που επιλέγει πάντα το μεγαλύτερο ύψος. "Αν της δώσεις μια σειρά από επιλογές, θα διαλέξει να πηδήξει από τον ψηλότερο βατήρα στα βαθύτερα νερά. Δεν είναι απλώς ότι αγαπά τις δημιουργικές προκλήσεις. Είναι ότι οι μόνες δημιουργικές επιλογές που αγαπά είναι οι προκλήσεις".
Ίσως το πιο τολμηρό στοιχείο στην ερμηνεία της Caroline ήταν το να βρει έναν τρόπο να κάνει το κοινό να συνδεθεί με μια γυναίκα που υπεξαίρεσε δισεκατομμύρια.
Η Jinny Howe, επικεφαλής του τμήματος σειρών μυθοπλασίας του Netflix, είχε ήδη ποντάρει πολλά στην Garner, περιμένοντας να καταφέρει περίπου αυτό που πέτυχε. Και είχε στο παρελθόν δικαιωθεί δύο φορές: η Garner είχε μετατρέψει μια εγκληματία της αμερικανικής επαρχίας και μια απατεώνισσα της Νέας Υόρκης σε τηλεοπτικά είδωλα. "Υποδύεται αυτό που θα χαρακτήριζα, μέσα σε εισαγωγικά, "αντιπαθητικές” γυναίκες με τέτοια ένταση και ανθρωπιά, ώστε καταλήγεις να λες: "Είμαι μαζί σου”. Μας βοηθά να καταλάβουμε ποιες είναι αυτές οι γυναίκες, με τρόπο που καθιστά αδύνατο να τις δούμε υπό το πρίσμα του άσπρου-μαύρου", παρατηρεί.
Κόντρα σε κάθε προσδοκία, αρχίζεις να νοιάζεσαι για την αδέξια και εγωκεντρική Caroline της Garner, καθώς συνειδητοποιείς ότι το λαμπρό μυαλό της τρέχει διαρκώς πολύ πιο μπροστά από την αργή, ανόητη καρδιά της. Τη συμπονάς όταν αποκαλύπτεται η εμμονή της με τα ερωτικά fan fiction του Harry Potter ("Μια βόλτα πάνω στη Nimbus του Draco!") και όταν ντύνεται Indiana Jones για να αποπλανήσει έναν Sam που δεν δείχνει να ενδιαφέρεται. Ίσως μάλιστα να δείξεις κάποια κατανόηση για εκείνη όταν η οικονομική απάτη που έχει στήσει μαζί του αρχίζει να καταρρέει.
Φυσικά, το να τα παίζεις όλα για όλα είναι επικίνδυνο. Υπάρχει ένας μακρύς κατάλογος ηθοποιών που έγιναν αντικείμενο memes ή ανέκδοτων επειδή έφτασαν στα άκρα (με ψεύτικες μύτες, προσθετικά και παράξενες προφορές) χωρίς να καταφέρουν να πείσουν. Η Garner γνωρίζει καλά τους κινδύνους που συνεπάγεται η υπερβολική προσπάθεια. Και τους βιώνει επώδυνα. "Σε κάθε δουλειά που κάνω, φτάνει πάντα κάποια στιγμή στη μέση των γυρισμάτων που νιώθω ότι τα κάνω θάλασσα", εξομολογείται συνοφρυωμένη καθώς κοιτάζει τη Diet Coke της και συνεχίζει: "Αισθάνομαι ότι είμαι η χειρότερη ηθοποιός. Νιώθω ότι έχω πάψει να είμαι καλή εδώ και μερικά χρόνια. Συμβαίνει σε κάθε δουλειά. Οπότε τώρα προσπαθώ να εφαρμόζω αυτή τη ριζική αποδοχή και να λέω: "Εντάξει, στην επόμενη δουλειά που θα κάνω, πιθανότατα θα νιώσω πάλι έτσι και δεν θα τρέχει τίποτα…”".
Σε μια ακόμη προσπάθεια να αντιμετωπίσει τον φόβο και την παράλυση που της προκαλεί η υπερανάλυση, ταξίδεψε στη Γαλλία, εν μέσω της απεργίας του SAG-AFTRA το 2023, του αμερικανικού συνδικάτου ηθοποιών και επαγγελματιών των μέσων ενημέρωσης, και γράφτηκε στην περίφημη σχολή κλόουν του Philippe Gaulier, για την οποία της είχε μιλήσει ο απόφοιτός της Sacha Baron Cohen. Η ενασχόληση με την τέχνη των κλόουν τη βοήθησε να νιώσει πιο άνετα με το να εκτίθεται και να γίνεται ρεζίλι. "Η αποτυχία είναι φίλη του κλόουν", λέει. "Γιατί, τελικά, αν είσαι ανοιχτός στην πιθανότητα να αποτύχεις, είναι πιο πιθανό να πετύχεις κάτι", συμπληρώνει.
Πίνοντας το αναψυκτικό της και κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο του εστιατορίου το ηλιόλουστο Λος Άντζελες, η Garner λέει πως το μεγαλύτερο ρίσκο είναι να μην παίρνεις κανένα ρίσκο και να γίνεσαι ίδιος με όλους τους υπόλοιπους. "Στην αρχή της καριέρας μου, σε ένα από τα πρώτα μου ταξίδια στο Λος Άντζελες, είχαν πάθει εμμονή με τα μαλλιά και τα δόντια μου. Έπρεπε να παλέψω μαζί τους για περίπου δύο χρόνια για να μην μου βάλουν όψεις πορσελάνης", αποκαλύπτει. "Οι άνθρωποι της μόδας μού έλεγαν: "Όχι, πρέπει να κρατήσεις το κενό ανάμεσα στα δόντια σου!”. Υπάρχει ένα δυτικό πρότυπο ομορφιάς που λέει ότι όλοι πρέπει να έχουν την ίδια εμφάνιση". Σήμερα, όπως παρατηρεί, "όλοι έχουν τα ίδια δόντια" και κανένα δόντι δεν μοιάζει να μπορεί να δαγκώσει.
Η Garner, που λατρεύει το παιχνίδι των ρόλων και τη φαντασία της μόδας, είναι εκείνη που τελικά "γελάει τελευταία". Είναι η πρώτη παγκόσμια πρέσβειρα της Loewe υπό τους νέους δημιουργικούς διευθυντές της Jack McCollough και Lazaro Hernandez, σχεδιαστές που συμμερίζονται την αφοσίωσή της στη δεξιοτεχνία και την αγάπη της για την ανορθόδοξη ομορφιά.
Όταν σκέφτεται εκείνες τις πρώτες συγκρούσεις με τους ατζέντηδές της, συχνά θυμάται το ποπ ίνδαλμα David Bowie. "Όταν ο Bowie έφτιαξε καινούργια δόντια, έχασε την αιχμηρότητά του", τονίζει η Garner, αποκαλύπτοντας το δικό της στραβό χαμόγελο με το χαρακτηριστικό κενό. "Αυτό τα λέει όλα. Μόλις άλλαξε τα δόντια του έχασε αυτό το κάτι που τον έκανε ξεχωριστό", τονίζει.
Η Garner παραδέχεται ότι η προσέγγισή της στη δουλειά είναι τόσο έντονη, ώστε συχνά νιώθει ότι έχει περισσότερα κοινά με τους αθλητές παρά με τους υπόλοιπους ηθοποιούς.
Θυμάται ότι συνάντησε τυχαία τον παίκτη του NBA Draymond Green στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, όπου οι δυο τους συζήτησαν για το πώς η εξαντλητική προετοιμασία σού επιτρέπει τελικά να παίξεις ελεύθερα και να αντιδράσεις αυθόρμητα στη στιγμή. Συζήτησαν επίσης για το πόσο εμφανές είναι, και στους δυο τους, όταν κάποιος άλλος έχει κάνει την απαραίτητη δουλειά.
"Ο Draymond μού είπε ότι μπορεί να κοιτάξει έναν αθλητή στο γήπεδο και να καταλάβει μόνο από τη γλώσσα του σώματός του πότε τα παρατάει", λέει η Garner. "Κι εγώ καταλαβαίνω πότε κάποιος κάνει τη δουλειά του διεκπεραιωτικά. Προσωπικά, αν είναι να κάνω κάτι στο περίπου, προτιμώ να μην το κάνω καθόλου".
Η ηθοποιός αντιλαμβάνεται επίσης ότι ορισμένοι σταρ ενδιαφέρονται περισσότερο για τη διασημότητα παρά για την ίδια τους τη δουλειά. Παρότι εμφανίζεται τακτικά στις Εβδομάδες Μόδας, επιλέγει προσεκτικά τις εκδηλώσεις στις οποίες παρευρίσκεται και αντιμετωπίζει με δυσπιστία όσους δεν κάνουν το ίδιο. "Υπάρχουν ηθοποιοί που δεν επιλέγουν καν σε ποιες εκδηλώσεις θα πάνε. Και αναρωτιέμαι: "Πώς γίνεται να δουλεύετε και ταυτόχρονα να πηγαίνετε σε όλες αυτές τις εκδηλώσεις; Εγώ είμαι εξαντλημένη!”. Σκέφτομαι: "Μπράβο σας, αλλά εγώ δεν θα μπορούσα να το κάνω”". Σε μια κουλτούρα "εμμονική με τους διάσημους", η Garner λέει: "Θέλω να με προσλαμβάνουν για την υποκριτική μου, όχι για το ποια είμαι".
Αργότερα, όταν τη ρωτάω περισσότερα για την υποκριτική, κλείνει τα μάτια της, σαν να προσπαθεί να βεβαιωθεί ότι δεν υποδύεται κάποιον ρόλο, ενώ απαντά επιλέγοντας προσεκτικά τις λέξεις της. "Δεν με ενδιαφέρει η υποκριτική", λέει. Σταματά και διευκρινίζει: "Αν ενσαρκώνω αυτό το πρόσωπο, τότε αυτό δεν είναι μια πράξη υποκριτικής. Δεν είναι τα δικά μου λόγια. Αλλά είναι τα δικά μου συναισθήματα. Είναι τα δικά μου αισθήματα". Προσθέτει: "Δεν χρειάζεται να αρέσουν στους ανθρώπους οι χαρακτήρες που υποδύομαι. Θέλω όμως να είναι πρόθυμοι να καταλάβουν από πού προέρχονται και γιατί συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονται. Εγώ ασχολούμαι επαγγελματικά με τα συναισθήματα, με το πώς μπορώ να κάνω τους ανθρώπους να αισθάνονται λιγότερο μόνοι. Αυτή είναι η δουλειά μου", δηλώνει ανοίγοντας τα εντυπωσιακά γαλάζια μάτια της. "Ακόμη κι αν δεν τους αρέσει ο χαρακτήρας μου, ακόμη κι αν με μισούν, στόχος μου σε κάθε ερμηνεία είναι να προκαλέσω σε κάποιον κάποιου είδους σωματική αντίδραση. Να τον κάνω να σκύψει προς τα εμπρός στην καρέκλα του, να νιώσει άβολα. Ίσως να κοκκινίσει. Ίσως να κάνει μια έκφραση αηδίας. Τα άσχημα, τα δυσάρεστα πράγματα, στην πραγματικότητα είναι αυτά που θα αποδειχθούν τα πιο γοητευτικά, κατά έναν παράξενο τρόπο. Δεν χρειάζεται να δείχνω τέλεια. Όταν υπάρχει κάποιου είδους ακαταστασία στην οθόνη, ποια είναι η ενστικτώδης κίνηση που θα κάνεις; Να απλώσεις το χέρι, να την αγγίξεις και να προσπαθήσεις να τη διορθώσεις", λέει.
Η Howe συγκρίνει την Garner με τη Meryl Streep ή τον Daniel Day-Lewis. Ο Moore αναφέρεται στον Philip Seymour Hoffman: "Δεν έδινε ποτέ την ίδια ερμηνεία δύο φορές και μεταμορφωνόταν ολοκληρωτικά".
Μια άλλη εμβληματική προσωπικότητα που έχει επηρεάσει την Garner είναι η Μαντόνα, η προστάτιδα αγία της καλλιτεχνικής ανανέωσης, η οποία ενέκρινε την επιλογή της να την υποδυθεί στη βιογραφική ταινία της.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς το γιατί. Η Garner δεν έχει μόνο τα κοντά ξανθά μαλλιά της νεαρής Μαντόνα, αλλά και μια παρόμοια νεοϋορκέζικη ένταση.
Κάθε τόσο, ωστόσο, κυκλοφορούν νέες φήμες ότι η ταινία έχει ακυρωθεί. Στην πραγματικότητα, έχουν ακουστεί τόσα πολλά παρασκηνιακά κουτσομπολιά, ώστε η υπόθεση αποδείχθηκε ακαταμάχητη για τη σατιρική σειρά του Seth Rogen The Studio, η οποία δημιούργησε μια ολόκληρη πλοκή γύρω από τη φανταστική εταιρεία Continental και τις προσπάθειές της να γυρίσει τη βιογραφική ταινία.
Έτσι, η Garner μπορεί να μην υποδύθηκε ακόμη τη Μαντόνα, φέτος, όμως, πέρασε μερικές εβδομάδες στη Βενετία, παίζοντας μια φανταστική εκδοχή του εαυτού της μαζί με τη Μαντόνα. Πώς ήταν, λοιπόν, αυτή η εμπειρία; "Ήταν απίστευτο! Λέω πάντα ότι με την Ιταλίδα βασίλισσα όλα είναι υπέροχα!", δηλώνει η Garner, λάμποντας από χαρά. "Ήταν καταπληκτικά. Δεν έχω ζήσει ποτέ κάτι παρόμοιο. Το φαγητό, πάντως, ήταν απαίσιο. Έφαγα μερικά από τα χειρότερα ιταλικά φαγητά της ζωής μου. Αλλά η Βενετία είναι πανέμορφη".
Η Garner είναι ενθουσιασμένη που πλέον ανταλλάσσει μηνύματα με τη Μαντόνα σε χαλαρό, φιλικό επίπεδο: "Είναι ένας από τους πιο αστείους ανθρώπους που έχω γνωρίσει ποτέ. Και το εννοώ πραγματικά. Ο κόσμος δεν το ξέρει αυτό".
Λέει επίσης ότι οι φήμες πως η βιογραφική ταινία της Μαντόνα δεν θα γίνει είναι υπερβολικές. "Νομίζω ότι η ταινία πρέπει να γίνει", τονίζει με ένα πονηρό χαμόγελο. "Αλλά θα δούμε…". Αν τελικά η ταινία γυριστεί, ένα πράγμα είναι βέβαιο: η Garner δεν πρόκειται να υποδυθεί τη Μαντόνα με ασφαλή, συμβατικό τρόπο. Η ηθοποιός θα επιλέγει κάθε φορά μια διασκεδαστική, δημιουργική "κόλαση". "Θέλω απλώς να συνεχίσω να παίρνω ρίσκα. Νομίζω ότι αυτό είναι που θα αγγίζει τους ανθρώπους στις ερμηνείες μου. Το ότι έδωσα τα πάντα, καταλαβαίνετε;".
Η σταρ χαμογελά και παραφράζει τα λόγια της Caroline: "Πρέπει να τα παίζεις όλα για όλα. Πάντα να τα δίνεις όλα".
Styling: Paul Sinclaire
Μακιγιάζ: Jenna Kuchera. Για το μακιγιάζ χρησιμοποιήθηκαν τα προϊόντα Phyto Hydra-Teint, L’ Orchidée Blush και L’ Orchidée Highlighter, όλα SISLEY PARIS.
Μαλλιά: David Harborow / MA+ Group
Μανικιούρ: Joanna Memmi
Set design: Chloe Barriere
Παραγωγή: Town Productions
Διαβάστε Επίσης
