Richard Corkery/NY Daily News via Getty Images/ideal image
Η πριγκίπισσα Diana ήταν μόλις 36 ετών όταν σκοτώθηκε στο Παρίσι, στις 31 Αυγούστου 1997. Είκοσι εννέα χρόνια αργότερα, θα ήταν σήμερα 65. Και ίσως γι’ αυτό, κάθε επέτειος του θανάτου της συνοδεύεται από ένα ερώτημα που δύσκολα αποφεύγεται. Ποια θα ήταν η Diana σήμερα;
Δεν μπορούμε φυσικά να ξέρουμε πού θα ζούσε, αν θα είχε ξαναπαντρευτεί ή πώς θα είχε εξελιχθεί η σχέση της με τη βασιλική οικογένεια. Μπορούμε όμως να κοιτάξουμε τη γυναίκα που είχε αρχίσει να γίνεται το 1997. Και εκεί βρίσκεται ίσως το πιο συγκινητικό κομμάτι της ιστορίας της.
Είχε μόλις αρχίσει να ζει έξω από τον ρόλο της "πριγκίπισσας"
Το διαζύγιό της από τον τότε πρίγκιπα Κάρολο είχε οριστικοποιηθεί το 1996. Η Diana είχε χάσει το HRH, αλλά ταυτόχρονα είχε αποκτήσει κάτι πολύ σημαντικότερο. Τη μεγαλύτερη ελευθερία να αποφασίζει η ίδια ποια θέλει να είναι. Άρχισε να περιορίζει τις επίσημες υποχρεώσεις της και να επιλέγει πιο προσεκτικά τις φιλανθρωπικές δράσεις που ήθελε πραγματικά να στηρίξει.
Η επίσκεψή της στην Angola το 1997, όπου περπάτησε μέσα σε ναρκοπέδιο φορώντας προστατευτικό εξοπλισμό, έγινε μία από τις πιο ισχυρές εικόνες της ζωής της. Έδειχνε ότι ο επόμενος ρόλος της ίσως δεν θα ήταν εκείνος μιας παραδοσιακής royal, αλλά μιας παγκόσμιας ανθρωπιστικής προσωπικότητας με τεράστια επιρροή.
Η εικόνα της άλλαζε μαζί με τη ζωή της
Ακόμη και η γκαρνταρόμπα της έδειχνε αυτή τη μετάβαση. Τα μεγάλα, ρομαντικά φορέματα των πρώτων χρόνων είχαν δώσει τη θέση τους σε καθαρές γραμμές, μίνιμαλ κοστούμια, slip dresses και πιο σύγχρονες, δυναμικές σιλουέτες. Η μόδα δεν ήταν πια απλώς μέρος του βασιλικού πρωτοκόλλου. Είχε γίνει ένας τρόπος να ορίζει η ίδια την εικόνα της. Η Diana του 1997 έμοιαζε λιγότερο με "πριγκίπισσα παραμυθιού" και περισσότερο με μια ανεξάρτητη γυναίκα που είχε επιτέλους αποκτήσει τη δική της δημόσια ταυτότητα.
Και σήμερα θα ήταν γιαγιά
Εδώ ίσως βρίσκεται το πιο δύσκολο "αν". Ο William ήταν 15 ετών και ο Harry μόλις 12 όταν έχασαν τη μητέρα τους. Σήμερα έχουν δικές τους οικογένειες και παιδιά. Η Diana δεν γνώρισε ποτέ τον George, τη Charlotte, τον Louis, τον Archie ή τη Lilibet. Και φυσικά κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πώς θα είχε επηρεάσει η παρουσία της τις επιλογές των δύο γιων της ή τη σημερινή απόσταση που υπάρχει μεταξύ τους.
Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η μητρότητα αποτελούσε κεντρικό κομμάτι της ταυτότητάς της. Ήθελε οι William και Harry να έχουν εμπειρίες έξω από τα τείχη του παλατιού, να γνωρίζουν έναν πιο κανονικό κόσμο και να νιώθουν ότι μπορούσαν να της μιλούν. Είναι δύσκολο λοιπόν να φανταστεί κανείς ότι στα 65 της δεν θα είχε τον ρόλο της μητέρας –και πλέον της γιαγιάς– πολύ ψηλά στη ζωή της.
Η Diana που δεν προλάβαμε να γνωρίσουμε
Στα 36 της, είχε ήδη περάσει από έναν γάμο που κατέρρευσε μπροστά σε εκατομμύρια ανθρώπους, από έντονη δημοσιογραφική πίεση, από προσωπικές δυσκολίες και από μια βασιλική ζωή στην οποία πολλές φορές ένιωθε ότι δεν χωρούσε. Αλλά το 1997 δεν έδειχνε να βρίσκεται στο τέλος αυτής της ιστορίας. Έδειχνε να έχει βγει από αυτήν. Είχε περισσότερη αυτοπεποίθηση, μεγαλύτερο έλεγχο της δημόσιας εικόνας της και μια σαφέστερη αίσθηση του πού ήθελε να στρέψει την επιρροή της. Γι’ αυτό και 29 χρόνια μετά ο θάνατός της εξακολουθεί να αφήνει ένα τόσο έντονο "τι θα γινόταν αν;".
Γιατί η πριγκίπισσα που αγάπησε όχι μόνο η Μεγάλη Βρετανία αλλά αποτέλεσε και μια φιγούρα παγκόσμιου ενδιαφέροντος, δεν πέθανε έχοντας ολοκληρώσει την ιστορία της. Πέθανε στα 36, ακριβώς τη στιγμή που έμοιαζε να έχει αρχίσει να γράφει επιτέλους, τη δική της, με τους δικούς της όρους.

