Η Lena Dunham δεν θυμάται κάποια περίοδο της ζωής της κατά την οποία να μην ονειρευόταν ότι θα γινόταν μητέρα. Ως μικρό κορίτσι, έκρυβε ρούχα κάτω από την μπλούζα της και περπατούσε στο σαλόνι παριστάνοντας ότι ήταν έγκυος. Για χρόνια θεωρούσε πως η κύηση θα αποτελούσε κάποτε φυσικό κομμάτι της ιστορίας της. Το σώμα της, όμως, την οδήγησε σε μια εντελώς διαφορετική διαδρομή προς το παιδί που περίμενε.
Η 40χρονη δημιουργός και πρωταγωνίστρια του Girls ανακοίνωσε ότι απέκτησε το πρώτο της παιδί, ένα κοριτσάκι, με τον σύζυγό της, Luis Felber, μέσω παρένθετης κύησης. Μοιράστηκε την είδηση με ένα βαθιά προσωπικό κείμενο, περιγράφοντας όχι μόνο τη γέννηση, αλλά και όλα όσα χρειάστηκε να πενθήσει προτού φτάσει σε αυτή τη στιγμή.
Η Dunham έζησε για χρόνια με σοβαρή ενδομητρίωση, μια χρόνια πάθηση που μπορεί να προκαλέσει εξουθενωτικό πόνο και να επηρεάσει τη γονιμότητα. Έπειτα από επανειλημμένες επεμβάσεις και νοσηλείες, υποβλήθηκε το 2017, σε ηλικία 31 ετών, σε υστερεκτομή. Η μήτρα και ο τράχηλός της αφαιρέθηκαν, ενώ οι γιατροί κατάφεραν να διατηρήσουν τη μία ωοθήκη της.
Η απόφαση έφερε ανακούφιση από ένα μέρος του πόνου, αλλά και ένα διαφορετικό είδος απώλειας. Η πιθανότητα να κυοφορήσει είχε πλέον χαθεί οριστικά. Παρ’ όλα αυτά, η ωοθήκη που είχε διατηρηθεί εξακολουθούσε να παράγει ωάρια και για λίγο φάνηκε να υπάρχει η δυνατότητα να αποκτήσει βιολογικό παιδί μέσω εξωσωματικής και παρένθετης κύησης.
Η προσπάθεια δεν είχε το αποτέλεσμα που ήλπιζε. Πέντε από τα έξι ωάρια δεν γονιμοποιήθηκαν, ενώ το έκτο παρουσίαζε χρωμοσωμικά προβλήματα. Εκείνη η αποτυχία την ανάγκασε να αποδεχθεί ότι η μητρότητα δεν θα ερχόταν με κανέναν από τους τρόπους που είχε φανταστεί. Δεν εγκατέλειψε, όμως, την επιθυμία να δημιουργήσει οικογένεια.
Τον Luis Felber τον γνώρισε κατά τη διάρκεια της πανδημίας και τον Σεπτέμβριο του 2021 παντρεύτηκαν στο Λονδίνο. Μαζί άρχισαν να εξερευνούν νέους δρόμους προς τη γονεϊκότητα, κρατώντας την προσπάθειά τους μακριά από τη δημοσιότητα.
Η κόρη τους γεννήθηκε 13 ημέρες μετά την αναμενόμενη ημερομηνία. Η Dunham βρισκόταν δίπλα στην παρένθετη μητέρα κατά τη διάρκεια του τοκετού και θυμάται ότι ήταν τόσο συγκεντρωμένη στη δύναμη και στην προσπάθειά της, ώστε για μια στιγμή ξέχασε να κοιτάξει το μωρό. Ύστερα άκουσε το πρώτο κλάμα.
"Γεια σου. Είμαι η μαμά σου", της είπε όταν την αντίκρισε. "Σε περιμέναμε, το ξέρεις; Ήταν τόσο ευγενικό εκ μέρους σου που ήρθες". Περιέγραψε τον εαυτό της εκείνη τη στιγμή ως ντροπαλό και "ζαλισμένο από χαρά".
Η ιστορία της Lena Dunham δεν είναι ένα εύκολο αφήγημα θριάμβου επάνω στην ασθένεια. Περιλαμβάνει πόνο, απώλεια, εθισμό, απογοήτευση και την ανάγκη να αποδεχθεί ότι το σώμα της δεν μπορούσε να της προσφέρει την εμπειρία που ονειρευόταν. Το τέλος της, όμως, δεν καθορίστηκε από όσα έχασε. Η κόρη που κρατά σήμερα στην αγκαλιά της δεν έφτασε με τον τρόπο που είχε σχεδιάσει όταν ήταν παιδί, έφτασε όμως ακριβώς τη στιγμή που η ίδια ήταν έτοιμη να γίνει η μητέρα της.

