Η πολυθρόνα όπου ο παππούς διάβαζε την εφημερίδα και εμείς κουλουριαζόμασταν τα απογεύματα μπροστά στην τηλεόραση επιστρέφει στο σαλόνι. Μόνο που αυτή τη φορά δεν αντιμετωπίζεται ως ένα παλιομοδίτικο έπιπλο που πρέπει να κρυφτεί ή να αντικατασταθεί, αλλά ως το κομμάτι που χαρίζει προσωπικότητα ακόμη και στον πιο απλό χώρο. Η ΙΚΕΑ το επιβεβαιώνει, παρουσιάζοντας την εμβληματική STRANDMON με μπλε και μπεζ καρό ταπετσαρία.
Ύστερα από χρόνια κυριαρχίας του μπεζ, των άχρωμων υφασμάτων και των αυστηρά ουδέτερων σαλονιών, η διακόσμηση αναζητά ξανά σχέδια που προκαλούν συναίσθημα. Το καρό επιστρέφει μαζί με τα φλοράλ και τις ρίγες, μεταφέροντας στο σπίτι κάτι από την ανεπιτήδευτη ζεστασιά μιας εξοχικής κατοικίας. Δεν προσπαθεί να εξαφανιστεί μέσα στον χώρο. Αντίθετα, γίνεται το στοιχείο γύρω από το οποίο μπορεί να στηθεί ολόκληρη μια γωνιά.
Η STRANDMON δεν είναι, βέβαια, ένα καινούργιο σχέδιο. Η πρώτη εκδοχή της εμφανίστηκε στον κατάλογο της ΙΚΕΑ τη δεκαετία του 1950 και επέστρεψε σχεδόν 60 χρόνια αργότερα, διατηρώντας την ψηλή πλάτη, τα χαρακτηριστικά πλαϊνά "φτερά" και την αίσθηση προστασίας που προσφέρει. Η νέα καρό εκδοχή μοιάζει σαν να βγήκε από το σπίτι της γιαγιάς, χωρίς όμως να δείχνει ξεπερασμένη.
Το καρό γίνεται ξανά σύγχρονο
Το κάλυμμα Sulviken συνδυάζει μπλε και μπεζ σε ένα κλασικό μοτίβο, αρκετά έντονο ώστε να ξεχωρίζει, αλλά εύκολο να ενταχθεί σε διαφορετικά στυλ διακόσμησης. Μπορεί να μαλακώσει ένα μοντέρνο αστικό σαλόνι, να συμπληρώσει ένα σπίτι με ξύλινα έπιπλα ή να δημιουργήσει μια ήσυχη γωνιά ανάγνωσης στο υπνοδωμάτιο.
Για να μη θυμίζει σκηνικό άλλης εποχής, το μυστικό βρίσκεται σε όσα την πλαισιώνουν. Ένα λεπτό φωτιστικό δαπέδου, ένα σύγχρονο βοηθητικό τραπεζάκι και μια μονόχρωμη κουβέρτα αρκούν. Το αποτέλεσμα δεν χρειάζεται πολλά ακόμη prints, αφού η πολυθρόνα έχει ήδη τη δύναμη να γίνει το κεντρικό σημείο του χώρου.
Πέρα από την εμφάνισή της, έχει ύψος 101 εκατοστά, πλάτος 82 και βάθος 96 εκατοστά. Η ψηλή πλάτη στηρίζει τον αυχένα, ενώ το ύφασμα είναι κατασκευασμένο από τουλάχιστον 90% ανακυκλωμένο πολυεστέρα.
Η γοητεία της, ωστόσο, δεν χωρά μόνο στις διαστάσεις ή στην τιμή της. Βρίσκεται σε εκείνη τη γνώριμη αίσθηση ενός καθίσματος που σε προσκαλεί να αφήσεις το κινητό, να ανοίξεις ένα βιβλίο και να μείνεις λίγο περισσότερο. Σε μια εποχή όπου τα σπίτια αρχίζουν να μοιάζουν υπερβολικά μεταξύ τους, η πολυθρόνα της γιαγιάς επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι η αληθινή κομψότητα δεν είναι πάντα καινούργια. Μερικές φορές είναι απλώς κάτι γνώριμο και αγαπημένο που αξίζει να μάθουμε να κοιτάζουμε ξανά.
