istock
Ύστερα από χρόνια κυριαρχίας του μπεζ, του γκρι και των απόλυτα λείων minimal, επιφανειών, οι τοίχοι αποκτούν ξανά κίνηση, ένταση, υφή και προσωπικότητα. Οι designers στρέφονται σε ένα μοτίβο με ιστορία περίπου 1.000 ετών, το οποίο κάνει κάθε εφαρμογή να μοιάζει με μοναδικό έργο τέχνης: τη μαρμαρογραφία ή αλλιώς marbling.
Διαβάστε Επίσης
Παρά το όνομά της, δεν έχει σχέση με την τοποθέτηση πραγματικού μαρμάρου. Πρόκειται για μια τεχνική κατά την οποία χρώμα ή μελάνι επιπλέει στην επιφάνεια του νερού και σχηματίζει οργανικούς στροβιλισμούς. Το σχέδιο μεταφέρεται στη συνέχεια σε χαρτί, ύφασμα, κεραμικό ή άλλη επιφάνεια. Το χαρακτηριστικό της είναι ότι δεν επαναλαμβάνεται με απόλυτη ακρίβεια. Οι γραμμές ενώνονται, απομακρύνονται και αλλάζουν κατεύθυνση, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που θυμίζει νερά μαρμάρου, σύννεφα, κύματα ή χρώμα που κινείται ελεύθερα.
Από την Ιαπωνία στα σύγχρονα σπίτια
Οι πρώτες μορφές μαρμαρογραφίας εμφανίστηκαν στην Ιαπωνία περίπου τον 10ο αιώνα. Οι τεχνίτες τοποθετούσαν μελάνι πάνω στο νερό και χειρίζονταν απαλά την επιφάνειά του, δημιουργώντας τα λεγόμενα σχέδια "αιωρούμενου μελανιού". Μέχρι τον 15ο αιώνα, η τεχνική είχε γίνει γνωστή στην Τουρκία ως "η τέχνη των σύννεφων". Αργότερα έφτασε στη Βενετία και στη Φλωρεντία, όπου χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα από βιβλιοδέτες για τη διακόσμηση των εσωτερικών σελίδων και των καλυμμάτων πολύτιμων βιβλίων.
Σήμερα, το μοτίβο εγκαταλείπει τα παλιά χαρτιά και περνά σε κάθε σημείο του σπιτιού. Η επιστροφή του συνδέεται με την επιθυμία μας για χώρους που δεν δείχνουν μαζικά παραγόμενοι. Καθώς τα σπίτια γεμίζουν με όμοια έπιπλα και ψηφιακά σχεδιασμένες εικόνες, οι ατέλειες μιας χειροποίητης τεχνικής αποκτούν νέα αξία.
Στους τοίχους σαν έργο τέχνης
Η πιο τολμηρή εφαρμογή είναι μια ταπετσαρία ή τοιχογραφία μεγάλης κλίμακας. Οι κυματιστές γραμμές δημιουργούν την αίσθηση κίνησης και μπορούν να μεταμορφώσουν έναν άδειο τοίχο στο κλιμακοστάσιο, πίσω από τον καναπέ ή στο κεφαλάρι του κρεβατιού. Το αποτέλεσμα αλλάζει ανάλογα με την παλέτα. Σε αποχρώσεις του μπεζ, του κεχριμπαριού και του απαλού μπλε δείχνει ήρεμο και κομψό. Με έντονο κόκκινο, μοβ ή πράσινο αποκτά πιο ψυχεδελικό και σύγχρονο χαρακτήρα. Επειδή το σχέδιο διαθέτει ήδη αρκετή κίνηση, τα υπόλοιπα έπιπλα μπορούν να παραμείνουν απλά. Καθαρές γραμμές, μονόχρωμες ταπετσαρίες και φυσικά υλικά εμποδίζουν το δωμάτιο να δείχνει υπερφορτωμένο.
Η πιο εύκολη εκδοχή βρίσκεται στο αμπαζούρ
Δεν χρειάζεται να καλύψουμε ολόκληρο το δωμάτιο. Ένα μαρμαρογραφημένο αμπαζούρ είναι ίσως ο πιο εύκολος τρόπος να δοκιμάσουμε την τάση. Όταν ανάβει το φωτιστικό, το φως αναδεικνύει τα διαφορετικά στρώματα του χρώματος και μετατρέπει ένα απλό επιτραπέζιο φωτιστικό σε μικρό διακοσμητικό γλυπτό. Το marbling εμφανίζεται επίσης σε μαξιλάρια, κουρτίνες, ταπετσαρίες καθισμάτων και χαλιά. Στο δάπεδο μοιάζει με χυμένη μπογιά, ενώ πάνω σε ρητίνη δημιουργεί την εντύπωση ενός υγρού υλικού που πάγωσε ξαφνικά στον χρόνο.
Κεραμικά για μια διακριτική δοκιμή
Μπολ, βάζα και βάσεις φωτιστικών με ακανόνιστες χρωματιστές φλέβες προσφέρουν μια πιο αφηρημένη εκδοχή της τάσης. Τοποθετημένα πάνω σε ένα ξύλινο τραπέζι ή σε μια ουδέτερη βιβλιοθήκη, προσθέτουν αρκετή κίνηση χωρίς να δεσμεύουν ολόκληρη τη διακόσμηση. Η μαρμαρογραφία επιστρέφει επειδή κάνει ακριβώς ό,τι δεν μπορούν να κάνουν οι επίπεδοι μπεζ τοίχοι, αφηγείται μια ιστορία, έχει κίνηση και ένταση. Καμία γραμμή δεν είναι απόλυτα προβλέψιμη και κανένα σχέδιο δεν είναι ακριβώς ίδιο με το προηγούμενο, γι’ αυτό και ακόμη και ένα μικρό αντικείμενο μπορεί να κάνει το δωμάτιο να δείχνει προσωπικό και μοναδικό.
Διαβάστε Επίσης
