istock
Ασημένιο, εκτυφλωτικό και τόσο παράξενο που θα μπορούσε άνετα να θυμίζει σκηνικό ταινίας επιστημονικής φαντασίας. Το πιο ανατρεπτικό χριστουγεννιάτικο δέντρο των παιδικών μας χρόνων σίγουρα δεν αποτελεί κάποια καινούργια πρόταση των social media. Γεννήθηκε πριν από σχεδόν 70 χρόνια, μπήκε σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο αμερικανικά σπίτια και ύστερα εξαφανίστηκε χωρίς ίχνη, σχεδόν τόσο γρήγορα είχε γίνει μόδα.
Διαβάστε Επίσης
Το αλουμινένιο χριστουγεννιάτικο δέντρο υπήρξε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αντικείμενα της αισιόδοξης δεκαετίας του 1960. Σε μια εποχή κατά την οποία η τεχνολογία, η κατάκτηση του Διαστήματος και τα νέα υλικά επηρέαζαν τη μόδα και τη διακόσμηση, ακόμη και το παραδοσιακό έλατο απέκτησε την πιο φουτουριστική μορφή που θα μπορούσε να έχει επηρεασμένο από τον κόσμο του Star Wars και των ηρώων του. Αντί για πράσινες βελόνες και χιονισμένα κλαδιά, είχε λεπτές μεταλλικές λωρίδες που αντανακλούσαν το φως. Δεν χρειαζόταν πολλά στολίδια, καθώς η εντυπωσιακή επιφάνειά του αρκούσε για να μετατρέψει ολόκληρο το σαλόνι σε λαμπερό χριστουγεννιάτικο σκηνικό.
Το δέντρο που άλλαζε χρώματα
Το Evergleam, το διασημότερο μοντέλο της εποχής, κυκλοφόρησε το 1959 από την Aluminum Specialty Company στο Wisconsin. Η μεγάλη του έκπληξη, όμως, δεν βρισκόταν επάνω στα κλαδιά, αλλά στη βάση του. Μπροστά από έναν προβολέα τοποθετούνταν ένας περιστρεφόμενος χρωματικός δίσκος. Καθώς γύριζε, έντυνε το αλουμίνιο διαδοχικά με κόκκινο, πράσινο, μπλε και κίτρινο φως. Το δέντρο άλλαζε συνεχώς όψη χωρίς να έχει επάνω του ούτε μία φωτεινή γιρλάντα. Η λύση δεν ήταν μόνο εντυπωσιακή αλλά και απαραίτητη. Τα αυθεντικά μεταλλικά δέντρα δεν πρέπει να συνδυάζονται με ηλεκτρικά λαμπάκια, καθώς το αγώγιμο αλουμίνιο μπορεί να δημιουργήσει κίνδυνο ηλεκτροπληξίας ή πυρκαγιάς.
Πέρα από τη φουτουριστική του εμφάνιση, το δέντρο πρόσφερε και πρακτικά πλεονεκτήματα. Δεν έχανε βελόνες, δεν χρειαζόταν νερό και, μετά τις γιορτές, αποσυναρμολογούνταν και επέστρεφε στο κουτί του. Από το 1959 μέχρι το 1969, περισσότερα από ένα εκατομμύριο Evergleam πουλήθηκαν, μετατρέποντάς το σε σύμβολο του μοντέρνου αμερικανικού σπιτιού.
Η ξαφνική εξαφάνιση και η μεγάλη επιστροφή
Η επιτυχία του δεν κράτησε για πάντα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η αγάπη για το μέταλλο και τη διαστημική αισθητική άρχισε να υποχωρεί. Τα φυσικά υλικά και τα παραδοσιακά χρώματα επέστρεψαν, ενώ η τηλεοπτική ταινία A Charlie Brown Christmas του 1965 παρουσίασε τα τεχνητά δέντρα ως υπερβολικά εμπορικά απέναντι στη συγκινητική απλότητα ενός μικρού φυσικού έλατου. Πολλά αλουμινένια δέντρα κατέληξαν τότε σε πατάρια, υπόγεια, αποθήκες, ακόμα και στα σκουπίδια. Σήμερα, όμως, αυτή ακριβώς η ιδιαιτερότητα που κάποτε τα έκανε να φαίνονται ξεπερασμένα, τα μετατρέπει ξανά σε περιζήτητα vintage αντικείμενα που λατρεύουν οι ψαγμένοι συλλέκτες του σήμερα.
Οι αυθεντικές δημιουργίες αναζητούνται πλέον περισσότερο, ενώ σύγχρονες επανεκδόσεις φέρνουν τη μεταλλική λάμψη στα σημερινά σπίτια. Ένα μικρό δέντρο μπορεί να στηθεί πάνω σε μια κονσόλα, ενώ ένα μεγάλο αρκεί για να γίνει ο πρωταγωνιστής του σαλονιού. Λίγες μονόχρωμες μπάλες ή ακόμη και καθόλου στολίδια αναδεικνύουν καλύτερα τη γραφική του σιλουέτα. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο που κάποτε έμοιαζε να έρχεται από το μέλλον επιστρέφει τώρα στην εποχή που του ανήκε, ως ένα από τα πιο γοητευτικά κομμάτια του παρελθόντος.
Διαβάστε Επίσης
