Οι γιαγιάδες το έβγαζαν μόνο όταν είχαν καλεσμένους – Σήμερα οι συλλέκτες πληρώνουν έως και 1.000 ευρώ για να το αποκτήσουν

Διατηρούσε το τραπεζομάντιλο άψογο χωρίς να διακόπτεται το γεύμα, χρησιμοποιήθηκε στα πολυτελέστερα εστιατόρια και σήμερα θεωρείται συλλεκτικό ασημένιο αντικείμενο.

Οι γιαγιάδες το έβγαζαν μόνο όταν είχαν καλεσμένους – Σήμερα οι συλλέκτες πληρώνουν έως και 1.000 ευρώ για να το αποκτήσουν istock
Πρόσθεσε το elle.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Στον παλιό μπουφέ της γιαγιάς, ανάμεσα στα "καλά" μαχαιροπίρουνα και στα πορσελάνινα σερβίτσια, μπορεί να βρίσκεται ένα παράξενο ασημένιο αντικείμενο, η χρήση του οποίου έχει σχεδόν ξεχαστεί. Έβγαινε από το ντουλάπι μόνο στα επίσημα γεύματα, όταν το τραπέζι στρωνόταν με το λευκό τραπεζομάντιλο και κάθε λεπτομέρεια έπρεπε να είναι άψογη. Δεν πρόκειται για κάποιο ακόμα σκεύος σερβιρίσματος, ούτε για κάποιο διακοσμητικό ασημικό. Είναι ένας κύλινδρος που μάζευε τα ψίχουλα, ένα μικρό αλλά ευφυές αξεσουάρ που καθάριζε το τραπεζομάντιλο χωρίς να χρειάζεται να απομακρυνθούν τα πιάτα ή να διακοπεί η συζήτηση. Ορισμένα σπάνια ασημένια μοντέλα προσελκύουν πλέον τους συλλέκτες και μπορεί να εκτιμηθούν ακόμη και στα 1.000 ευρώ.

Διαβάστε Επίσης

Το μυστικό πίσω από το άψογο τραπέζι

Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, η υποδοχή των καλεσμένων αποτελούσε ολόκληρη ιεροτελεστία. Μετά το κόψιμο του ψωμιού και πριν σερβιριστεί το επόμενο πιάτο, τα ψίχουλα έπρεπε να εξαφανιστούν διακριτικά, χωρίς να τιναχτεί το τραπεζομάντιλο μπροστά στους συνδαιτυμόνες. Ο κύλινδρος περνούσε απαλά επάνω από το ύφασμα και συγκέντρωνε τα υπολείμματα σε ένα μικρό εσωτερικό δοχείο. Η περιστρεφόμενη επιφάνειά του μπορούσε να είναι καλυμμένη με βελούδο ή καουτσούκ, ώστε να μαζεύει αποτελεσματικά τα ψίχουλα χωρίς να καταστρέφει το τραπεζομάντιλο. Υπήρχαν επίσης διαφορετικές εκδοχές, όπως το μικρό μεταλλικό φαράσι με βούρτσα ή η επίπεδη ξύστρα τραπεζιού. Όλες εξυπηρετούσαν τον ίδιο σκοπό: να διατηρούν την εικόνα του τραπεζιού άψογη καθ’ όλη τη διάρκεια του γεύματος.

Από τα σπίτια στα πολυτελή εστιατόρια

Γύρω στο 1900, το αξεσουάρ υιοθετήθηκε από μεγάλα ξενοδοχεία και πολυτελή εστιατόρια. Οι σερβιτόροι μπορούσαν να καθαρίζουν το τραπέζι με λίγες γρήγορες κινήσεις, χωρίς να ενοχλούν τους πελάτες. Τα πιο εκλεπτυσμένα μοντέλα κατασκευάζονταν από ασήμι, διέθεταν περίτεχνες λαβές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, έφεραν το οικόσημο της οικογένειας ή του ξενοδοχείου. Δεν αποτελούσαν, λοιπόν, μόνο πρακτικά εργαλεία αλλά και σύμβολα κομψότητας, καλών τρόπων και κοινωνικής θέσης.

Ποια μοντέλα μπορεί να αξίζουν 1.000 ευρώ

Η ηλικία δεν αρκεί για να κάνει έναν κύλινδρο συλλεκτικό. Η αξία εξαρτάται από το υλικό, το βάρος, την κατάσταση, την ποιότητα κατασκευής και κυρίως τις σφραγίδες που φέρει. Σε δημοπρασία του Σεπτεμβρίου 2026, παρτίδα με ασημένιες σκούπες ψίχουλων ποιότητας 950, με τη σφραγίδα της Μινέρβας και την υπογραφή του γαλλικού οίκου Olier & Caron, εκτιμήθηκε μεταξύ 900 και 1.000 ευρώ. Η συγκεκριμένη εκτίμηση δεν σημαίνει ότι κάθε παρόμοιο αντικείμενο έχει την ίδια αξία. Τα απλώς επαργυρωμένα μοντέλα πωλούνται συνήθως πολύ χαμηλότερα. Αν βρείτε ένα μέσα στα άδυτα του παλιού οικογενειακού μπουφέ, ελέγξτε τη λαβή, τη βάση και το εσωτερικό του για μικρές σφραγίδες ή υπογραφή κατασκευαστή. Αποφύγετε το έντονο γυάλισμα και ζητήστε την εκτίμηση κάποιου ειδικού στα ασημικά, πριν αποφασίσετε ότι πρόκειται απλώς για ένα ξεχασμένο αντικείμενο μιας άλλης εποχής και βρεθεί στα σκουπίδια.

Διαβάστε Επίσης