©Launchmetrics/spotlight
Αν η απλή γκαρνταρόμπα της Caroline Bessette-Kennedy στο Love Story κυριάρχησε στα social media την άνοιξη, τώρα φαίνεται πως τα άβαφα νύχια έχουν μπει δυναμικά στη συζήτηση. Αυτό το καλοκαίρι έχουν κατακλύσει τα For You pages, πηγαίνοντας την αισθητική του "clean girl" – με τα αυστηρά τραβηγμένα πίσω μαλλιά, το μίνιμαλ μακιγιάζ και την ουδέτερη χρωματική παλέτα – ένα βήμα παραπέρα.
Στα social media, πολλοί δημιουργοί περιεχομένου παρουσιάζουν τα άβαφα νύχια ως το απόλυτο σύμβολο του "stealth wealth" και ως ένδειξη "καλού γούστου". Με άλλα λόγια, ως την προσέγγιση της "πλούσιας κοπέλας" που δείχνει ακριβή χωρίς να προσπαθεί. Όπως το ελάχιστο μακιγιάζ θεωρείται ένδειξη ότι κάποιος έχει επενδύσει χρόνο και χρήματα σε θεραπείες και περιποίηση δέρματος για μια άψογη επιδερμίδα, έτσι και τα άβαφα νύχια παρουσιάζονται πλέον ως απόδειξη ότι δίνετε προτεραιότητα στην υγεία των νυχιών και επενδύετε σε τακτική περιποίηση ώστε τα επωνύχια να παραμένουν άψογα.
Τα σχετικά βίντεο συχνά αναφέρονται σε φωτογραφίσεις μόδας και κοσμημάτων όπου τα νύχια είναι άβαφα (συνήθως για να μην αποσπούν την προσοχή από τα διαμάντια), σε celebrities και influencers με φυσικά νύχια, αλλά και στο επιχείρημα ότι δεν χρειάζεται να περνάτε ώρες σε ένα nail salon κάθε λίγες εβδομάδες. Φυσικά, δεν λείπουν και οι υπερβολικές προειδοποιήσεις γύρω από τα gel μανικιούρ.
Περιττό να πούμε ότι εκατομμύρια γυναίκες, από κάθε κοινωνικό και πολιτισμικό υπόβαθρο, επιλέγουν εδώ και αιώνες άβαφα ή μίνιμαλ νύχια, συμπεριλαμβανομένης και εμένα. Δεν πρόκειται ακριβώς για "τάση", ούτε χρειάζεται κάποιος να δικαιολογήσει την επιλογή του να μην κάνει μανικιούρ. Άλλωστε τα νύχια είναι απλώς ένα ακόμη μέρος του σώματος που θα έπρεπε να μπορεί να υπάρχει φυσικά.
Ωστόσο, ως beauty editor που παρακολουθεί και αναλύει τις τάσεις ομορφιάς και το πολιτισμικό τους αποτύπωμα, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι όταν συγκεκριμένες γωνιές του διαδικτύου αρχίζουν να εξισώνουν τα άβαφα νύχια με το καλό γούστο, αναδεικνύεται ξανά ένα πολύ συγκεκριμένο πρότυπο ομορφιάς – τα χέρια που προβάλλονται είναι συνήθως λευκά και λεπτά – ενώ παράλληλα περιθωριοποιούνται κοινότητες για τις οποίες το εκφραστικό nail art αποτελεί σημαντικό κομμάτι της κουλτούρας τους. Το έχουμε ξαναδεί: σκεφτείτε τα σκούρα, υπερτονισμένα χείλη, βασικό στοιχείο της αισθητικής των Μαύρων και Λατίνων γυναικών, που έγιναν mainstream μέσω celebrities όπως η Hailey Bieber, ή την περίπτωση όπου η Παραδοσιακή Κινεζική Ιατρική μετατράπηκε σε trend χωρίς να αναγνωρίζεται επαρκώς η πολιτιστική της κληρονομιά.
"Η σχέση μου με τα νύχια ήταν πάντα βαθιά προσωπική. Μεγαλώνοντας, το να φτιάχνεις τα νύχια σου δεν θεωρούνταν επιπολαιότητα· ήταν ένα τελετουργικό", μοιράζεται η μανικιουρίστ και ιδρύτρια του Manicured London, Tinu Bello, η οποία αγαπά τόσο τα εντυπωσιακά όσο και τα πιο διακριτικά μανικιούρ. "Ήταν ο τρόπος με τον οποίο οι γυναίκες της κοινότητάς μου φρόντιζαν τον εαυτό τους και έδειχναν υπερηφάνεια για την εικόνα τους. Οι επιρροές μου δεν είναι απαραίτητα ένα συγκεκριμένο πρόσωπο· είναι οι γυναίκες που κάθονταν απέναντί μου στα σαλόνια, οι τεχνίτριες που μετέτρεπαν ένα σετ ακρυλικών νυχιών σε μορφή αφήγησης."
Τα μακριά νύχια, τα περίτεχνα σχέδια και οι διακοσμήσεις βρίσκονται επίσης στον πυρήνα πολλών πολιτισμών, όπως και η ίδια η συνήθεια της επίσκεψης στο nail salon.
"Σε πολλές κοινότητες – Μαύρων, Νοτιοασιατών, Καραϊβικής ή Λατινοαμερικανών – το να πας να φτιάξεις τα νύχια σου είναι μια μορφή κοινωνικής σύνδεσης", συμφωνεί η Bello. "Είναι ο χώρος όπου μιλάς, γελάς και νιώθεις ότι σε φροντίζουν. Η καρέκλα του μανικιούρ είναι πραγματικά ένας ιερός χώρος για πολλές γυναίκες.
Δεν λαμβάνεις απλώς μια υπηρεσία· σε βλέπουν και σε αναγνωρίζουν. Η τεχνίτριά σου ξέρει τα ονόματα των παιδιών σου, ξέρει πότε πέρασες μια δύσκολη εβδομάδα, ξέρει ακριβώς πώς σου αρέσουν τα επωνύχιά σου. Αυτή η σχέση έχει σημασία. Γι’ αυτό, όταν οι τάσεις παρουσιάζουν την κουλτούρα των νυχιών ως υπερβολική, χαμηλού επιπέδου ή κάτι από το οποίο πρέπει να αποστασιοποιηθεί κανείς, αυτό δεν είναι απλώς αποξένωση· είναι διαγραφή. Διαγράφονται ολόκληρες πολιτιστικές παραδόσεις και οι κοινότητες που τις δημιούργησαν."
Για τη μανικιουρίστ Angeli Arora, που δραστηριοποιείται στο Δυτικό Λονδίνο, η δημοτικότητα των μίνιμαλ νυχιών δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς οι τάσεις λειτουργούν κυκλικά και όπου υπάρχει μαξιμαλισμός, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν μια πιο διακριτική εκδοχή.
"Αυτό που βρίσκω ενδιαφέρον είναι η στιγμή που μια προσωπική προτίμηση παρουσιάζεται ως ανώτερη επιλογή", λέει. "Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα κακό στα άβαφα νύχια, αν αυτό κάνει κάποιον να αισθάνεται όμορφα. Δεν πιστεύω όμως ότι πρέπει να υπονοούμε πως τα φυσικά ή διακριτικά νύχια είναι πιο κομψά, πιο ακριβά στην όψη ή πιο εκλεπτυσμένα από το nail art."
Και συνεχίζει: "Η βιομηχανία της ομορφιάς έχει εργαστεί σκληρά για να γίνει πιο συμπεριληπτική και να γιορτάζει διαφορετικές μορφές αυτοέκφρασης. Όταν μια τάση αρχίζει να υπονοεί ότι ένα συγκεκριμένο look είναι το "σωστό”, υπάρχει ο κίνδυνος να περιορίσουμε ξανά αυτά τα πρότυπα."
Υπάρχει και ένας ακόμη λόγος για τον οποίο τα άβαφα νύχια παρουσιάζονται σήμερα ως η πιο κομψή επιλογή: οι οικονομικές δυσκολίες.
"Η αύξηση του κόστους ζωής έχει επηρεάσει τους πάντες και όταν τα οικονομικά περιθώρια στενεύουν, οι τακτικές επισκέψεις σε ένα nail salon γίνονται πιο δύσκολο να δικαιολογηθούν. Πρόκειται για μια πραγματική συζήτηση γύρω από την οικονομική δυνατότητα", λέει η Bello. "Αντί όμως να αντιμετωπίζεται το ζήτημα με λύσεις, βλέπουμε μια διαφορετική αφήγηση: η μείωση των εξόδων παρουσιάζεται ως αναβάθμιση τρόπου ζωής. Ο όρος "stealth wealth” το κάνει να φαίνεται aspirational, ενώ πολλές φορές πρόκειται απλώς για οικονομική πίεση. Και αυτή η αφήγηση επηρεάζει περισσότερο τις κοινότητες και τις επιχειρήσεις που εξαρτώνται από αυτόν τον κλάδο."
Τα nail salons διοικούνται και στελεχώνονται κυρίως από γυναίκες και συχνά από μετανάστες και ανθρώπους διαφορετικών εθνοτικών ομάδων. Παρότι οι υπηρεσίες αυτές δεν είναι προσβάσιμες σε όλους, το να τις απορρίπτουμε ως περιττές ή σπατάλη σημαίνει ότι αγνοούμε χρόνια εκπαίδευσης, τεχνογνωσίας και σκληρής δουλειάς. Δεν χρειάζεται να κάνετε μανικιούρ, αλλά οφείλετε να σέβεστε τους ανθρώπους των οποίων το επάγγελμα βασίζεται σε αυτό.
"Πολλοί βλέπουν μόνο τις δύο ώρες που περνά κανείς στο σαλόνι, αλλά δεν βλέπουν τα χρόνια εκπαίδευσης, εξάσκησης και τελειοποίησης των τεχνικών", προσθέτει η Arora. "Δεν βλέπουν τον σχεδιασμό πίσω από ένα εξατομικευμένο nail art, τη γνώση των προϊόντων, τα πρότυπα υγιεινής, τη συνεχή επιμόρφωση ή την επένδυση σε εργαλεία και υλικά."
Τελικά, το τι θα κάνετε με τα νύχια σας είναι αποκλειστικά δική σας επιλογή. Κανένα στυλ δεν είναι ανώτερο από κάποιο άλλο.
"Το πρόβλημα ξεκινά όταν ένα στυλ συνδέεται με το καλό γούστο, τον επαγγελματισμό ή τον πλούτο, ενώ ένα άλλο θεωρείται λιγότερο εκλεπτυσμένο. Στην πραγματικότητα, κανένα από τα δύο δεν λέει τίποτα για την κοινωνική τάξη, την ευφυΐα ή την επιτυχία ενός ανθρώπου", λέει η Arora.
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.
Πηγή: ELLE.com/uk
