istock
Το σπίτι υποτίθεται ότι είναι το μέρος όπου επιστρέφουμε για να ξεκουραστούμε. Στην πράξη, όμως, η τηλεόραση, οι τηλεδιασκέψεις, οι ειδοποιήσεις του κινητού και οι διαφορετικές δραστηριότητες της οικογένειας, δημιουργούν ένα περιβάλλον που σπάνια προσφέρει πραγματική ησυχία. Η απάντηση του interior design σε αυτό ονομάζεται "δωμάτιο ησυχίας" και έρχεται να δώσει τη λύση στην καθημερινότητα κάθε σπιτιού.
Διαβάστε Επίσης
Δεν είναι ένα ακόμη home office ούτε ένα μικρότερο καθιστικό. Είναι ένα δωμάτιο με έναν συγκεκριμένο σκοπό: να μας προσφέρει ένα προστατευμένο σημείο όπου μπορούμε να διαβάσουμε, να ακούσουμε μουσική, να συγκεντρωθούμε ή απλώς να μείνουμε για λίγο χωρίς οθόνες και περισπασμούς. Μετά από δύο δεκαετίες κυριαρχίας των ενιαίων χώρων, οι κλειστές πόρτες αποκτούν ξανά αξία. Το μεγάλο σαλόνι που ενώνεται με την κουζίνα και την τραπεζαρία παραμένει ιδανικό για παρέες, αλλά δυσκολεύει την καθημερινότητα μιας οικογένειας. Μια επαγγελματική βιντεοκλήση, η τηλεόραση και το μαγείρεμα μπορούν να συμβαίνουν ταυτόχρονα, χωρίς κανένα ακουστικό ή οπτικό όριο ανάμεσά τους.
Από το home office στο προσωπικό καταφύγιο ησυχίας
Η εξ αποστάσεως και η υβριδική εργασία έκαναν το γραφείο απαραίτητο, αλλά ταυτόχρονα έφεραν το επαγγελματικό άγχος μέσα στο σπίτι. Το quiet room εξελίσσει αυτήν την ιδέα, δημιουργώντας έναν χώρο που δεν συνδέεται αποκλειστικά με υποχρεώσεις. Το αυστηρό γραφείο και η άβολη καρέκλα δίνουν τη θέση τους σε μια αναπαυτική πολυθρόνα, ένα μικρό τραπέζι, μια βιβλιοθήκη και ένα φωτιστικό δαπέδου. Ένα πικάπ, ακουστικά ή μια συσκευή λευκού θορύβου μπορούν να συμπληρώσουν την ατμόσφαιρα, αρκεί η τεχνολογία να υπηρετεί την ηρεμία και να μη διεκδικεί συνεχώς την προσοχή μας. Δεν είναι απαραίτητο το δωμάτιο να είναι μεγάλο. Ένα μικρό υπνοδωμάτιο επισκεπτών, ένα τμήμα του γραφείου που απομονώνεται με διαχωριστικό ή ακόμη και μια ήσυχη γωνιά με κουρτίνα μπορούν να αποκτήσουν παρόμοια λειτουργία.
Χρώματα και φωτισμός που δεν κουράζουν
Η χρωματική παλέτα πρέπει να περιορίζει τον οπτικό θόρυβο. Γήινες αποχρώσεις, φασκόμηλο, ανοιχτό μπλε, θερμό λευκό και απαλό κίτρινο δημιουργούν ένα ήρεμο υπόβαθρο χωρίς να κάνουν τον χώρο να δείχνει άχρωμος. Ο κανόνας 60-30-10 βοηθά στη διατήρηση της ισορροπίας: το βασικό χρώμα καλύπτει περίπου το 60% του δωματίου, μια δεύτερη απόχρωση εμφανίζεται στο 30% και το υπόλοιπο 10% ανήκει στις μικρές χρωματικές πινελιές. Ο φωτισμός χρειάζεται διαφορετικά επίπεδα. Αντί για ένα δυνατό κεντρικό φωτιστικό, προτιμάμε ένα επιτραπέζιο φωτιστικό, μια λάμπα ανάγνωσης και κρυφό φωτισμό με θερμή θερμοκρασία. Έτσι, ο χώρος προσαρμόζεται στην ανάγνωση, τη συγκέντρωση ή την ξεκούραση.
Λιγότερος θόρυβος, λιγότερα αντικείμενα
Χαλιά, βαριές κουρτίνες, υφασμάτινες πολυθρόνες και γεμάτες βιβλιοθήκες απορροφούν μέρος του ήχου που ανακλάται σε γυμνά δάπεδα και τοίχους. Τα φυσικά υλικά, όπως το ξύλο, το λινό και το μαλλί, προσθέτουν ζεστασιά χωρίς τη σκληρή αίσθηση των πολύ γυαλιστερών επιφανειών. Εξίσου σημαντική είναι και η οπτική ησυχία. Τα μικρά διακοσμητικά δημιουργούν συχνά περισσότερο "θόρυβο" από όσο αντιλαμβανόμαστε. Μια ενδιαφέρουσα συμβουλή είναι να αποφεύγουμε αντικείμενα μικρότερα από ένα γκρέιπφρουτ και να επιλέγουμε λίγα, μεγαλύτερα κομμάτια με καθαρή παρουσία. Το quiet room δεν υπόσχεται να εξαφανίσει το άγχος. Δημιουργεί, όμως, τις κατάλληλες συνθήκες για να κλείσουμε για λίγο την πόρτα και να αφήσουμε την ένταση της ημέρας απ΄έξω. Σε μια εποχή όπου κάθε χώρος καλείται να κάνει τα πάντα, ίσως η μεγαλύτερη πολυτέλεια είναι ένα δωμάτιο που δεν απαιτεί τίποτα πέρα από την πιο απλή παρουσία μας.
Διαβάστε Επίσης
